Most Śląsko-Dąbrowski w miejscu mostu Kierbedzia. Konstrukcja jest długa, niska i bardzo spokojna w wyrazie. Zamiast kratownic i poszarpanych ruin pojawia się nowoczesna, jednolita linia pomostu, która płynnie biegnie nad wodą i opiera się na regularnie rozmieszczonych podporach. Najbardziej charakterystyczny jest widok od spodu i z boku: most tworzy powtarzalny układ smukłych, pionowych żeber lub wsporników, które podtrzymują jezdnię i nadają konstrukcji mocny rytm. Dzięki temu przęsła wydają się lekkie, mimo że same podpory są masywne. Filary stojące w wodzie mają geometryczne, klinowe odbojnice.
wypis z Archwium Skarbowe (AGAD) dz. XLVI nr 153 k,.31V32 Lustracja S. W. Mazowieckiego – 1660 r.; opis ludności folwarcznej, dworu, kaplicy oraz ogrodu
