wypis z Orłowicz M., Krótki ilustrowany przewodnik po Warszawie, Warszawa 1922, s. 184 dotyczący parku i pałacu Brühla przebudowanego z inicjatywy Adama Ponińskiego
Plac Zamkowy oraz Zamek Królewski. Dwie silne dominanty: po prawej stronie wieża Zegara Zamkowego Zamku Królewskiego, a w głębi bryła i wieża kolegiaty św. Jana. Zamek Królewski widoczny jest fragmentarycznie, od strony narożnej partii z wysoką wieżą zwieńczoną smukłym hełmem. Elewacja ma charakter monumentalny, ale zarazem dość powściągliwy: prostokątne okna, wyraźny podział kondygnacji i spokojny detal podkreślają rangę budowli. Wieża zegarowa dominuje nad otoczeniem i stanowi główny akcent pionowy pierwszego planu. W głębi rozciąga się plac oraz gęsta zabudowa kamieniczna Starej Warszawy, z nieregularnym układem dachów i fasad.
2 fotografie czarno-białe przedstawiające projekt ogólny przebudowy i rozbudowy dawnego Pałacu Morsztynów na Pałac Królewski w pierwszej poł. XVIII w. – II wariant rzutu I pietra; ze zbiorów drezdeńskich
Kultura Polski Średniowiecznej X-XIII w. pod red. J. Dowiata (1985r.) - il. 191 kara śmierci przez powieszenie; miniatura w Digestum Vetus (f. 14); ost. ćw. XIII w.
Ulica Mostowa opadająca w dół w stronę Wisły. Nawierzchnia jest brukowana, ulica dość pusta i spokojna, z wąskimi chodnikami po obu stronach. Po lewej stronie stoi zwarty ciąg starych kamienic o klasycyzujących elewacjach. Mają wysokie okna, ozdobne obramienia i masywne przyziemia z kratami w oknach parteru.
