wypis z Przewodnik po Województwie Warszawskim z 1961 r. dotyczący powstania w latach 1775-1780 rezydencji letniej wzniesionej z inicjatywy Izabelli Lubomirskiej dla jednego z jej faworytów - Archiwum.Zabytek.pl
wypis z Przewodnik po Województwie Warszawskim z 1961 r. dotyczący powstania w latach 1775-1780 rezydencji letniej wzniesionej z inicjatywy Izabelli Lubomirskiej dla jednego z jej faworytów
Typ: Spuścizny
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5571-6
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród pałacowy Rozkosz, Ursynów
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa – Ursynów
Identyfikator: 40619
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5571-6
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród pałacowy Rozkosz, Ursynów
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa – Ursynów
Identyfikator: 40619
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę Zniszczony pałac Lubomirskich - Widok od strony ul. Długiej. Brama wjazdowa z rzeźbami na szczycie. Na uprzątniętym chodniku poustawiane cegły i płyty, gotowe do odbudowy budynku. W oddali ryzalit pałacu.
Zniszczony pałac Lubomirskich - Widok od strony ul. Długiej. Brama wjazdowa z rzeźbami na szczycie. Na uprzątniętym chodniku poustawiane cegły i płyty, gotowe do odbudowy budynku. W oddali ryzalit pałacu. -
otwórz podstronę fotografia czarno-biała reprodukcji akwarelii z 1789 r. ukazującej widok Pałacu na Wodzie
fotografia czarno-biała reprodukcji akwarelii z 1789 r. ukazującej widok Pałacu na Wodzie
-
otwórz podstronę projekt założenia ogrodowo-urbanistycznego przy miejscowym zamku w roku 1780 zamieszczonego w w Ciołek G., Ogrody polskie, Warszawa 1954, s. 107
projekt założenia ogrodowo-urbanistycznego przy miejscowym zamku w roku 1780 zamieszczonego w w Ciołek G., Ogrody polskie, Warszawa 1954, s. 107
-
otwórz podstronę obwoluta - Wawer
obwoluta - Wawer
-
otwórz podstronę Kościół Wszystkich Świętych. Zniszczona elewacja frontowa. Zawalony strop i część świątyni.
Kościół Wszystkich Świętych. Zniszczona elewacja frontowa. Zawalony strop i część świątyni.
-
otwórz podstronę Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu skrzydło boczne. Długa kolumnada ustawiona przed ścianą skrzydła. Kolumny są smukłe, wysokie, ustawione w równym rytmie i dźwigają ciężkie belkowanie. Dzięki temu nawet zrujnowany budynek zachowuje monumentalny, niemal świątynny charakter. Nad belkowaniem widoczna jest jeszcze attyka lub niskie zwieńczenie z kartuszem herbowym i figurami alegorycznymi, częściowo ocalałe mimo zniszczeń. Po lewej stronie do skrzydła przylega fragment innej części budowli z arkadowym układem kondygnacji, również mocno uszkodzony. Po prawej w tle widać dalsze resztki zabudowy miejskiej.
Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu skrzydło boczne. Długa kolumnada ustawiona przed ścianą skrzydła. Kolumny są smukłe, wysokie, ustawione w równym rytmie i dźwigają ciężkie belkowanie. Dzięki temu nawet zrujnowany budynek zachowuje monumentalny, niemal świątynny charakter. Nad belkowaniem widoczna jest jeszcze attyka lub niskie zwieńczenie z kartuszem herbowym i figurami alegorycznymi, częściowo ocalałe mimo zniszczeń. Po lewej stronie do skrzydła przylega fragment innej części budowli z arkadowym układem kondygnacji, również mocno uszkodzony. Po prawej w tle widać dalsze resztki zabudowy miejskiej.
-
otwórz podstronę Kościół św. Franciszka. Zniszczenia wojenne. Układ przęseł i monumentalne arkady nawy, które mimo utraty dachu i sklepień nadal wyznaczają dawną przestrzeń świątyni. Nad nawą widoczne są szerokie łuki gurtowe i duże arkady o miękko wyprowadzonych profilach. Ściany wnętrza zachowały bogate, późnobarokowe opracowanie architektoniczne. Widoczne są pilastry o dekoracyjnych głowicach, rozbudowane belkowania i profilowane gzymsy, które porządkują wysokość elewacji wewnętrznych.
Kościół św. Franciszka. Zniszczenia wojenne. Układ przęseł i monumentalne arkady nawy, które mimo utraty dachu i sklepień nadal wyznaczają dawną przestrzeń świątyni. Nad nawą widoczne są szerokie łuki gurtowe i duże arkady o miękko wyprowadzonych profilach. Ściany wnętrza zachowały bogate, późnobarokowe opracowanie architektoniczne. Widoczne są pilastry o dekoracyjnych głowicach, rozbudowane belkowania i profilowane gzymsy, które porządkują wysokość elewacji wewnętrznych.
-
otwórz podstronę Wilanów-opracowana konstrukcja zespołu pałacowego, w powiązaniu z ogrodem z XVIII w.
Wilanów-opracowana konstrukcja zespołu pałacowego, w powiązaniu z ogrodem z XVIII w.
-
otwórz podstronę Łazienki Królewskie. Pałac na wodzie - jeden z projektów przebudowy (elewacja pn. i rzut poziomy)
Reprodukcja z W. Tatarkiewicz "Pięć studiów o Łazienkach St. Augusta" 1925.
Łazienki Królewskie. Pałac na wodzie - jeden z projektów przebudowy (elewacja pn. i rzut poziomy) Reprodukcja z W. Tatarkiewicz "Pięć studiów o Łazienkach St. Augusta" 1925.
-
otwórz podstronę Łazienki Królewskie i Ujazdów - odrys z planu według Tirregaille'a z 1762 roku
Łazienki Królewskie i Ujazdów - odrys z planu według Tirregaille'a z 1762 roku
