informacja z 29 sierpnia 1964 r. ze strony Zarządu Inwestycji Obiektów Zabytkowych do Wydziału Architektury Nadzoru Budowalnego i Geodezji Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy o przekazniu dalszych faz opracowań szczegółowych projektu wstępnego Biura Projektów Budownictwa Komunalengeo „Stolica” – personalnie Longinowi Majdeckiemu przy stałej konsultacji G. Ciołka - Archiwum.Zabytek.pl
Spuścizny: TC-OR-5537-27
Przejdź do widoku obiektu
informacja z 29 sierpnia 1964 r. ze strony Zarządu Inwestycji Obiektów Zabytkowych do Wydziału Architektury Nadzoru Budowalnego i Geodezji Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy o przekazniu dalszych faz opracowań szczegółowych projektu wstępnego Biura Projektów Budownictwa Komunalengeo „Stolica” – personalnie Longinowi Majdeckiemu przy stałej konsultacji G. Ciołka
Typ: Spuścizny
Autor: Zarząd Inwestycji Obiektów Zabytkowych
Rok wykonania: 1964
Sygnatura: TC-OR-5537-27
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród pałacowy
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa – Królikarnia
nadbitka z Ciołek G., Ogrody polskie, Warszawa 1954, s. 133-134 zawierająca reprodukcje planu ogrodu oraz rycin przedstawiających widok na staw i kuchnię na Powązkach oraz ruin stylizowanych na antyczne w Powązkach
Politechnika Warszawska. W trakcie odbudowy, już wyraźnie zabezpieczony i częściowo przywrócony do użytku, ale jeszcze nie całkowicie wykończony. Środkowa część elewacji została zaakcentowana wysokim porządkiem kolumnowym, który obejmuje dwie kondygnacje i ujmuje wielkie, półkoliście zamknięte okna. Między osiami okiennymi i ponad nimi widać obfitą dekorację rzeźbiarską: kartusze, girlandy, reliefy i rozbudowane kapitele. Przyziemie jest cięższe optycznie, opracowane boniowaniem i rytmem arkadowych otworów. Wyższa kondygnacja jest bardziej elegancka i dekoracyjna, z dużymi oknami, pilastrami i półkolumnami. Bardzo dobrze widać klasyczne stopniowanie kompozycji: masywna baza, reprezentacyjne piano nobile i silnie podkreślona strefa zwieńczenia.
W głębi stoją wypalone kamienice i resztki murów. Z wielu domów zachowały się tylko fragmenty ścian z pustymi otworami okiennymi, postrzępione szczyty i pojedyncze kominy. Między ruinami leżą zwały gruzu, a teren porasta dzika roślinność, co pokazuje, że przez jakiś czas miejsce pozostawało niezagospodarowane. Po lewej stronie widać niską, zrujnowaną zabudowę, pośrodku samotne drzewa i słupy, a dalej ciągnie się nieregularna linia ocalałych i częściowo zniszczonych kamienic.
