Kościół św. Ducha. Zniszczenia wojenne. Świątynia zachowała zasadniczą bryłę fasady i jest stosunkowo dobrze rozpoznawalna, choć jej lewa wieża jest uszkodzona i pozbawiona górnej partii. Front kościoła ma wyraźnie barokowy charakter: widoczny jest trójkątny szczyt, pionowe podziały pilastrami, duże okno w górnej kondygnacji oraz nisze z figurami. Wzdłuż jezdni oraz na pierwszym planie zalegają hałdy gruzu i rumowiska po zawalonych murach.
Widok z ogrodu w stronę ul. Królewskiej. Zniszczona zabudowa miejska w trakcie odbudowy. Po prawej stronie fragment kościoła Ewangelickiego św. Trójcy.
wypis z Irena Zofia Turowska-Barowa, …. w: „Zabawy Przyjemne i Pożyteczne” t. I – IV, cz. 1, t. IX (1770-1777), s. 49, 51, 136-150; 170-172 dotyczący ogrodów w okolicach Warszawy; sześć kart
Po odbudowie rynek starego miasta od strony Hugona Kołłątaja. Najbardziej z lewej widoczna kamienica jest spokojna i dość oszczędna, z regularnym układem okien i prostym dachem. Obok stoją dwie kamienice o bardziej dekoracyjnym charakterze. Jedna ma elewację podzieloną pilastrami lub boniowanymi narożami, a druga wyróżnia się malarską dekoracją fasady. W środkowej części pierzei stoją domy o bardziej klasycznym układzie: trzy- i czterokondygnacyjne, z wysokimi oknami ustawionymi w równych osiach oraz z arkadowymi przejazdami lub portalami w parterach. Po prawej stronie wyróżnia się kamienica z dużą, ozdobną bramą o półkolistym wykroju. Jej fasada jest bogatsza, z dekoracyjnymi obramieniami i wyraźnym portalem, który sugeruje bardziej reprezentacyjny charakter domu.
