fotografia czarno-biała przedstawiająca projekt budowy koszar przy Pałacu Kazimierzowskim i rozplanowania ogrodu z pierwszej poł. XVIII w. oraz plan sytuacyjny i elewacja jednego pawilonu – ze zbiorów archiwum w Dreźnie; 1950 r. - Archiwum.Zabytek.pl
Spuścizny: TC-OR-5528-37
Przejdź do widoku obiektu
fotografia czarno-biała przedstawiająca projekt budowy koszar przy Pałacu Kazimierzowskim i rozplanowania ogrodu z pierwszej poł. XVIII w. oraz plan sytuacyjny i elewacja jednego pawilonu – ze zbiorów archiwum w Dreźnie; 1950 r.
Typ: Spuścizny
Autor: brak
Rok wykonania: 1950
Sygnatura: TC-OR-5528-37
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród pałacowy Kazimierzowski
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa – Krakowskie Przedmieście
zwięzły wypis z W. Tatarkiewicz Królikarnia: analiza i dzieje, Warszawa 1938, na temat lokalizacji Królikarni zlokalizowanej w sąsiedztwie z folwarkiem Koszyki w Warszawie
Plac Zamkowy oraz Zamek Królewski. Dwie silne dominanty: po prawej stronie wieża Zegara Zamkowego Zamku Królewskiego, a w głębi bryła i wieża kolegiaty św. Jana. Zamek Królewski widoczny jest fragmentarycznie, od strony narożnej partii z wysoką wieżą zwieńczoną smukłym hełmem. Elewacja ma charakter monumentalny, ale zarazem dość powściągliwy: prostokątne okna, wyraźny podział kondygnacji i spokojny detal podkreślają rangę budowli. Wieża zegarowa dominuje nad otoczeniem i stanowi główny akcent pionowy pierwszego planu. W głębi rozciąga się plac oraz gęsta zabudowa kamieniczna Starej Warszawy, z nieregularnym układem dachów i fasad.
fotografia czarno-biała przedstawiająca neogotycki grobowiec Stanisława Kostki Potockiego i jego żony Aleksandry z roku 1836 autorstwa Henryka Marconiego na tle kościoła św. Anny
dwa wypisy z Drege J., Ogrody w Polsce w: Wielka Encyklopedya Powszechna Ilustrowana, t. IV, Warszawa 1904 dotyczące ogrodu przy ul. Książęcej należącego do ksiecia Kazimierza Poniatowskiego
Pałac Kazimierzowskich. Od strony ogrodu. Centralna część tej fasady została silnie zaakcentowana płytkim ryzalitem zwieńczonym wysokim, półkolistym szczytem. Niższa kondygnacja ma formę ciężkiej podstawy z arkadowo otwartym podcieniem lub serią dużych arkad, które wizualnie odciążają przyziemie. Powyżej widać dwie kondygnacje ujęte w prosty, pilastrowy lub lizenowy porządek, z wysokimi, regularnie rozmieszczonymi otworami okiennymi. Dekoracja architektoniczna jest oszczędna, lecz starannie rozmieszczona. Oprócz reliefu w szczycie widoczne są płyciny i ornamentalne panele umieszczone pomiędzy otworami, a także wyraźny gzyms oddzielający kondygnacje. Na fotografii dobrze widoczny jest również stan ruin: brak stropów i stolarki, znaczne ubytki murów oraz odsłonięte wnętrze.
wypis z Gołębiowski Ł., Opisanie historyczno-statystyczne miasta Warszawy, Warszawa 1827, na temat historycznego założenia "Kalwarii Ujazdowskiej" wraz z wymienieniem figur, kapliczek, kościoła usytuowanych w tamtejszej lokalizacji
