Politechnika Warszawska. Ciężkie zniszczenia. Budynek nadal zachowuje swoją imponującą, reprezentacyjną formę, ale jest wyraźnie okaleczony: dach i górne partie są częściowo zerwane, attyki i dekoracje uszkodzone, a wiele otworów okiennych pozostaje pustych. Elewacja jest symetryczna i silnie zrytmizowana. Część środkowa została zaakcentowana wielkim porządkiem architektonicznym: wysokie kolumny i pilastry ujmują duże arkadowe otwory, tworząc monumentalny portyk. Nad nim znajduje się rozbudowane belkowanie i ozdobne zwieńczenie z napisem „POLITECHNIKA”. Po bokach widoczne są daty „1899”, ujęte w dekoracyjne obramienia z motywami ornamentalnymi. Skrzydła boczne mają miękko zaokrąglone naroża i również są bardzo bogato opracowane. Widać tam pionowy rytm pilastrów lub półkolumn, wysokie okna oraz mocno wyeksponowane gzymsy.
Gmach Giełdy i Banku Polskiego w Warszawie, zaprojektowany przez Antonia Corazziego i wzniesiony w latach 1825–1828. Wielka rotunda nakryta kopułą, widoczna w górnej części budynku. To główny akcent kompozycyjny i zarazem element, który od razu odróżnia ten gmach od zwykłej zabudowy miejskiej. Poniżej kopuły biegnie półkolista elewacja z wyraźnym, klasycystycznym porządkiem architektonicznym. Środkowa kondygnacja została ukształtowana jako ciąg arkad. Wysokie, półkoliście zamknięte otwory tworzą rytmiczną galerię, bardzo elegancką i reprezentacyjną. Jeszcze niżej znajduje się przyziemie z kolejnym pasem arkad, cięższe i bardziej masywne, dzięki czemu cała bryła ma solidną podstawę. Dekorację rzeźbiarską nad wielkim otworem okiennym — motywy alegoryczne lub ornamentalne, które podkreślają reprezentacyjny charakter budynku.
