wypis z Zug S., Ogrody w Warszawie i jej okolicach opisane w 1784, Warszawa 1898, s. 3-5 dotyczący przekazania miejscowych gruntów Marcelemu Baciarellemu na których ten założył ogród owocowy i spacerowy; informacja na temat późniejszych dziejów posesji – od lat 40. XIX w. - Archiwum.Zabytek.pl
Spuścizny: TC-OR-5540-161
Przejdź do widoku obiektu
wypis z Zug S., Ogrody w Warszawie i jej okolicach opisane w 1784, Warszawa 1898, s. 3-5 dotyczący przekazania miejscowych gruntów Marcelemu Baciarellemu na których ten założył ogród owocowy i spacerowy; informacja na temat późniejszych dziejów posesji – od lat 40. XIX w.
Typ: Spuścizny
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5540-161
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród pałacowy Bagatela
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa-Ujazdów
prośba z 5 sierpnia 1950 r. ze strony Działu Weryfikacji Centralnego Biura Projektów Architektonicznych i Budowlanych do G. Ciołka o zgłoszenie się do Dyrekcji Nadzoru Budowlanego BOS w sprawie projektu zabytkowego ogrodu przy Krakowskim Przedmieściu 5
prośba z 19 sierpnia 1961 r. ze stronu Zarządu Inwestycji Obiektów Zabytkowych m.st. Warszawy do G. Ciołka o pełnienie obowiązków rzeczoznawcy w sprawach związanych z odbudową Wilanowa
Widok od strony ul. Długiej. Skrzyżowanie z ul. Kilińskiego. Widoczne tory prowadzące na ulicę Kilińskiego. Po prawej stronie widoczny zniszczony budynek Archiwum Główne Akt Dawnych. Nieco dalej po tej samej stronie zniszczona elewacja i wieżyczka kościoła Ducha Świętego. Po lewej stronie nieco dalej fragment kościoła Dominikanów.
wypis z Zug S., Ogrody w Warszawie i jej okolicach opisane w 1784, Warszawa 1898, s. 7 i 15 dotyczący miejscowych ogrodów przy pałacach m.in. Czartoryskich
Kościół św. Karola Boromeusza. Widok od strony ulicy. Fasada z dwiema smukłymi wieżami, ujmującymi front świątyni. Wieże mają kilka wyraźnie wydzielonych kondygnacji, wysokie arkadowe przeźrocza i cebulaste hełmy z latarniami, co nadaje im lekko barokizujący wyraz. Między nimi wznosi się fronton z trójkątnym przyczółkiem, tworzący spokojne, symetryczne zamknięcie fasady. Wielka, centralna rotunda z wysoką kopułą, widoczna po prawej stronie. Jej masywna, cylindryczna forma kontrastuje z wertykalizmem wież i nadaje świątyni wyjątkowo monumentalny charakter. Kopuła ma wyraźnie zaznaczony bęben, urozmaicony okulusami i podziałami architektonicznymi, a całość wieńczy smukła latarnia.
