Pałac Branickich - po odbudowie. Dwa długie boczne skrzydła obejmują szeroki, otwarty dziedziniec, a w osi znajduje się główny korpus pałacu z reprezentacyjnym wejściem. Akcentem środkowej części elewacji jest portyk kolumnowy. Kilka wysokich kolumn podtrzymuje belkowanie i niewielki ryzalit, nad którym umieszczono dekoracyjne zwieńczenie rzeźbiarskie z kartuszem i figurami. Elewacja pałacu ma charakter późnobarokowy i klasycyzujący zarazem. Fasada jest uporządkowana, podzielona regularnym rytmem wysokich okien. Między oknami i pod nimi widać płyciny oraz dekoracyjne obramienia.
Skrzyżowanie ul. Marszałkowskiej z ul. Złotą, z ujęciem w poprzek Marszałkowskiej i dalej w głąb Złotej. Po lewej stronie widoczny jest narożny budynek o mocno zniszczonej fasadzie. Okna są zamurowane lub puste, górne partie domu są poszarpane, a dalej wzdłuż ulicy ciągną się kolejne uszkodzone kamienice. Po prawej stronie także widać wypalone mury i resztki zabudowy, obok których stanął już niższy, prostszy pawilon lub prowizoryczny budynek handlowy. Przez środek kadru biegnie szeroka jezdnia, jeszcze nie do końca uporządkowana, o pylistej nawierzchni. Widać tramwaje stojące po obu stronach skrzyżowania, a wokół nich skupiska ludzi. Na ulicy są przechodnie, uliczni sprzedawcy, rowery i niewielkie grupy mieszkańców.
