brak - Archiwum.Zabytek.pl
brak
Typ: Spuścizny
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5557-1
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród dworski Bruhla
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa-Praga
Identyfikator: 41094
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5557-1
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród dworski Bruhla
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa-Praga
Identyfikator: 41094
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę plan m. Warszawy - sytuacja okolic Rymarskiej, Placu Żelaznej Bramy i Granicznej
plan m. Warszawy - sytuacja okolic Rymarskiej, Placu Żelaznej Bramy i Granicznej -
otwórz podstronę opracowanie parteru ogrodowego
opracowanie parteru ogrodowego
-
otwórz podstronę wypis z Kobendza R., Kołodziejczyk J., Przewodnik florystyczny po okolicach i parkach Warszawy
wypis z Kobendza R., Kołodziejczyk J., Przewodnik florystyczny po okolicach i parkach Warszawy
-
otwórz podstronę Muzeum Narodowe w Warszawie, Michałowski Piotr "Oficer napoleoński", akwarela 448x352 mm
Muzeum Narodowe w Warszawie, Michałowski Piotr "Oficer napoleoński", akwarela 448x352 mm
-
otwórz podstronę brak
brak
-
otwórz podstronę opis techniczny projektu wstępnego rekonstrukcji ogrodu Królikarnia w Warszawie; oprac. G. Ciołek; 1962 r.; dziewięć kart
opis techniczny projektu wstępnego rekonstrukcji ogrodu Królikarnia w Warszawie; oprac. G. Ciołek; 1962 r.; dziewięć kart
-
otwórz podstronę Wilanów-plan sytuacyjny, rekonstrukcja stanu z 1682 roku. Napisy: WILLANÓW 1682; Źródła: 1. Plan sytuacyjny Wilanowa z 1682 roku Adolfa Boy'a 1:2000 opracowany w Zakładzie Architektury Politechniki według oryginału w Bibliotece Narodowej w Warszawie. 2. Juliusz Starzyński - Wilanów, Dzieje budowy pałacu za Jana III. Warszawa 1933. 3. Aleksander Czołowski - Urządzenie pałacu wilanowskiego za Jana III. Lwów 1937. Legenda objaśniająca rozmieszczenie poszczególnych budowli zespołu
Wilanów-plan sytuacyjny, rekonstrukcja stanu z 1682 roku. Napisy: WILLANÓW 1682; Źródła: 1. Plan sytuacyjny Wilanowa z 1682 roku Adolfa Boy'a 1:2000 opracowany w Zakładzie Architektury Politechniki według oryginału w Bibliotece Narodowej w Warszawie. 2. Juliusz Starzyński - Wilanów, Dzieje budowy pałacu za Jana III. Warszawa 1933. 3. Aleksander Czołowski - Urządzenie pałacu wilanowskiego za Jana III. Lwów 1937. Legenda objaśniająca rozmieszczenie poszczególnych budowli zespołu
-
otwórz podstronę Kościół NNMP. Ruina. Bryła kościoła sprawia wrażenie jednonawowej lub o uproszczonym układzie nawowym, z wysokimi, grubymi murami i stromym dachem. Zachowana więźba dachowa pokazuje, że dach miał znaczny spadek, zgodny z gotycką zasadą wyraźnego przykrycia bryły. W partiach bocznych oraz w reliktach prezbiterialnych można dostrzec ostrołukowe arkady i otwory, które potwierdzają gotycki charakter całości.
Kościół NNMP. Ruina. Bryła kościoła sprawia wrażenie jednonawowej lub o uproszczonym układzie nawowym, z wysokimi, grubymi murami i stromym dachem. Zachowana więźba dachowa pokazuje, że dach miał znaczny spadek, zgodny z gotycką zasadą wyraźnego przykrycia bryły. W partiach bocznych oraz w reliktach prezbiterialnych można dostrzec ostrołukowe arkady i otwory, które potwierdzają gotycki charakter całości.
-
otwórz podstronę wypis z Warszawa. Przewodnik krajobrazowy, red. R. Danysz i J. Kołodziejczyk, Warszawa 1938, s. 226 dotyczący dziejów zabudowy Ujazdowa i Łazienek
wypis z Warszawa. Przewodnik krajobrazowy, red. R. Danysz i J. Kołodziejczyk, Warszawa 1938, s. 226 dotyczący dziejów zabudowy Ujazdowa i Łazienek
-
otwórz podstronę W centrum stoi Dziekanka, która ma już odbudowany dach, uporządkowaną elewację i znów zwartą, pełną bryłę. Nadal dobrze rozpoznawalny jest charakterystyczny duży przejazd bramny pośrodku fasady. W porównaniu z wcześniejszym ujęciem zniknęły ślady wypalenia i ruin. Po prawej stronie widoczny jest fragment kościoła seminaryjnego z monumentalną fasadą i kolumnami. Po lewej stronie znajduje się pomnik Adama Mickiewicza, otoczony zielenią, a w tle widać dalszą zabudowę tej części ulicy. Bardzo zmieniło się też samo otoczenie: zamiast pustego, zniszczonego placu mamy uporządkowaną przestrzeń miejską z jezdnią, chodnikami, samochodami i pieszymi. Nad ulicą rozciąga się sieć trakcji, a całość dopełniają stylizowane latarnie.
W centrum stoi Dziekanka, która ma już odbudowany dach, uporządkowaną elewację i znów zwartą, pełną bryłę. Nadal dobrze rozpoznawalny jest charakterystyczny duży przejazd bramny pośrodku fasady. W porównaniu z wcześniejszym ujęciem zniknęły ślady wypalenia i ruin. Po prawej stronie widoczny jest fragment kościoła seminaryjnego z monumentalną fasadą i kolumnami. Po lewej stronie znajduje się pomnik Adama Mickiewicza, otoczony zielenią, a w tle widać dalszą zabudowę tej części ulicy. Bardzo zmieniło się też samo otoczenie: zamiast pustego, zniszczonego placu mamy uporządkowaną przestrzeń miejską z jezdnią, chodnikami, samochodami i pieszymi. Nad ulicą rozciąga się sieć trakcji, a całość dopełniają stylizowane latarnie.
