wycinek z czasopisma „Kalendarz Warszawski Ungera 1857” zawierający reprodukcje obrazu Aleksandra Gierymskiego ukazującego miejscowy ogródek rozrywkowy ok. 1884 r. - Archiwum.Zabytek.pl
wycinek z czasopisma „Kalendarz Warszawski Ungera 1857” zawierający reprodukcje obrazu Aleksandra Gierymskiego ukazującego miejscowy ogródek rozrywkowy ok. 1884 r.
Typ: Spuścizny
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5560-3
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród dworski
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa – Saska Kępa
Identyfikator: 41150
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5560-3
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród dworski
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa – Saska Kępa
Identyfikator: 41150
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała przedstawiająca neogotycki grobowiec Stanisława Kostki Potockiego i jego żony Aleksandry
fotografia czarno-biała przedstawiająca neogotycki grobowiec Stanisława Kostki Potockiego i jego żony Aleksandry -
otwórz podstronę Plac Zamkowy w czasie wojennych zniszczeń. Dominującym obiektem jest duży, narożny pałac lub kamienica pałacowa stojąca w centrum kadru. Budynek zachował główną bryłę i znaczną część elewacji, ale jest ciężko uszkodzony: dach został w dużej mierze zniszczony, wnętrza są wypalone, a w ścianach widać liczne ślady ostrzału i wyrwy. Zachowały się regularne osie okienne, gzymsy i portalowe obramienia, co pokazuje, że była to architektura reprezentacyjna, o klasycyzującym charakterze. Na pierwszym planie rozciąga się pusty, brukowany plac, niemal pozbawiony ruchu. Widać tylko jedną osobę przechodzącą przez otwartą przestrzeń, co mocno podkreśla skalę zniszczenia i pustki. Przy centralnym budynku stoi również latarnia uliczna, zachowana mimo ruin wokół.
Plac Zamkowy w czasie wojennych zniszczeń. Dominującym obiektem jest duży, narożny pałac lub kamienica pałacowa stojąca w centrum kadru. Budynek zachował główną bryłę i znaczną część elewacji, ale jest ciężko uszkodzony: dach został w dużej mierze zniszczony, wnętrza są wypalone, a w ścianach widać liczne ślady ostrzału i wyrwy. Zachowały się regularne osie okienne, gzymsy i portalowe obramienia, co pokazuje, że była to architektura reprezentacyjna, o klasycyzującym charakterze. Na pierwszym planie rozciąga się pusty, brukowany plac, niemal pozbawiony ruchu. Widać tylko jedną osobę przechodzącą przez otwartą przestrzeń, co mocno podkreśla skalę zniszczenia i pustki. Przy centralnym budynku stoi również latarnia uliczna, zachowana mimo ruin wokół.
-
otwórz podstronę umowa z 19 listopada 1958 r. na wykonanie prac artystycznych z zakresu plastyki pomiędzy Oddziałem Pracowni Sztuk Plastycznych w Krakowie, a G. Ciołkiem na opracowanie projektu koncepcyjnego dla zabytkowego parku w Wilanowie
umowa z 19 listopada 1958 r. na wykonanie prac artystycznych z zakresu plastyki pomiędzy Oddziałem Pracowni Sztuk Plastycznych w Krakowie, a G. Ciołkiem na opracowanie projektu koncepcyjnego dla zabytkowego parku w Wilanowie
-
otwórz podstronę Szkoła Handlowa Zgromadzenia Kupców - ruiny budynku. Widok od strony ul. Waliców. Zachowane alkierze.
Szkoła Handlowa Zgromadzenia Kupców - ruiny budynku. Widok od strony ul. Waliców. Zachowane alkierze.
-
otwórz podstronę Pałac Lubomirskich w trakcie relokacji. Widok od strony południowej.
Pałac Lubomirskich w trakcie relokacji. Widok od strony południowej.
-
otwórz podstronę Ogród Saski-dziedziniec Pałacu Saskiego - projekt D. M. Pőppelmanna
Ogród Saski-dziedziniec Pałacu Saskiego - projekt D. M. Pőppelmanna
-
otwórz podstronę tekst dotyczący tej posesji; dwie karty
tekst dotyczący tej posesji; dwie karty
-
otwórz podstronę Pałac Przebendowskich to barokowa rezydencja o malowniczej, dynamicznej kompozycji, której najbardziej charakterystycznym elementem jest półkolisty ryzalit. Ta zaokrąglona część elewacji nadaje budowli reprezentacyjny i bardziej pałacowy charakter. Przyziemie zostało otwarte szerokimi arkadami, ponad którymi biegnie balkon z kutą balustradą. Wyższa kondygnacja ujęta jest pilastrami i ozdobiona bogatszym detalem, zwłaszcza w obramieniach okien i naczółkach. Całość łączy masywną bryłę z dekoracyjnością typową dla architektury barokowej, mimo że na zdjęciu budynek widoczny jest już jako ruina.
Pałac Przebendowskich to barokowa rezydencja o malowniczej, dynamicznej kompozycji, której najbardziej charakterystycznym elementem jest półkolisty ryzalit. Ta zaokrąglona część elewacji nadaje budowli reprezentacyjny i bardziej pałacowy charakter. Przyziemie zostało otwarte szerokimi arkadami, ponad którymi biegnie balkon z kutą balustradą. Wyższa kondygnacja ujęta jest pilastrami i ozdobiona bogatszym detalem, zwłaszcza w obramieniach okien i naczółkach. Całość łączy masywną bryłę z dekoracyjnością typową dla architektury barokowej, mimo że na zdjęciu budynek widoczny jest już jako ruina.
-
otwórz podstronę Plac Trzech Krzyży: Kościół św. Aleksandra przed przebudową (fotografia dwubarwna reprodukcji ryciny autorstwa F. Dietricha)
Plac Trzech Krzyży: Kościół św. Aleksandra przed przebudową (fotografia dwubarwna reprodukcji ryciny autorstwa F. Dietricha)
-
otwórz podstronę Oś widokowa w kierunku placu Zamkowego. Widoczne zniszczone kamienice Starego Miasta. Po prawej stronie fragment elewacji frontowej kościoła św. Anny oraz dzwonnica. Zniszczona kolumna Zygmunta. Gdzie nie gdzie mieszkańcy.
Oś widokowa w kierunku placu Zamkowego. Widoczne zniszczone kamienice Starego Miasta. Po prawej stronie fragment elewacji frontowej kościoła św. Anny oraz dzwonnica. Zniszczona kolumna Zygmunta. Gdzie nie gdzie mieszkańcy.
