Kościół św. Karola Boromeusza. Widok od strony ulicy. Fasada z dwiema smukłymi wieżami, ujmującymi front świątyni. Wieże mają kilka wyraźnie wydzielonych kondygnacji, wysokie arkadowe przeźrocza i cebulaste hełmy z latarniami, co nadaje im lekko barokizujący wyraz. Między nimi wznosi się fronton z trójkątnym przyczółkiem, tworzący spokojne, symetryczne zamknięcie fasady. Wielka, centralna rotunda z wysoką kopułą, widoczna po prawej stronie. Jej masywna, cylindryczna forma kontrastuje z wertykalizmem wież i nadaje świątyni wyjątkowo monumentalny charakter. Kopuła ma wyraźnie zaznaczony bęben, urozmaicony okulusami i podziałami architektonicznymi, a całość wieńczy smukła latarnia.
recenzja z dnia 3 maja 1961 r. pracy doktorskiej Tao-Sun-Lina pt. "Teoretyczny projekt półmilionowego miasta chińskiego jako przyczynek do metody projektowania urbanistycznego w Chinach" oraz pismo z dnia 25 maja dziekana Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej z prośbą o wzięcie udziału przez Gerarda Ciołka w dyskusji nad ww. rozprawą dotorską
świątynia, minaret - hasło przygotowane do Encyklopedii Powszechnej Sztuki Ogrodowej - informacja dotycząca minaretu w Warszawie w Parku Na Książęcem (ob. teren między ulicami: Książęcą i Kruczkowskiego) oraz minaretów przy altanie księżnej w Albie
