plan ogólny Warszawy zdjęty przez oficerów inżynierii w 1819 roku. Przerys z Józef Krasiński, Guide du Voyageur en Pologne et dans la Republique de Cracovie, Varsovie 1820
wypis z Jarzębski,64, 153 zawierający cytat dotyczący okolicznych gruntów uprawnych; Gołębiowski Ł., Domy i dwory…, Warszawa 1830, s. 169 dotyczący właścicieli miejscowych gruntów w XVII i XVIII w.
Teatr Wielki. Odbudowa. Portyk kolumnowy po lewej stronie kadru — wysoki, klasycystyczny, z potężnym trójkątnym frontonem. W samym frontonie i w górnych partiach budynku widać jednak rusztowania oraz ślady prac, a za fasadą część bryły nadal wygląda na uszkodzoną lub nie w pełni odtworzoną. Dach i wyższe partie są miejscami poszarpane, jakby budowla była w połowie między ruiną a ukończonym gmachem. Po prawej stronie ciągnie się długie skrzydło o bardziej regularnej, spokojnej elewacji, z rytmem jednakowych okien i arkadowym podcieniem w przyziemiu. To zestawienie jest bardzo charakterystyczne: z jednej strony reprezentacyjny, niemal świątynny portyk starego teatru, z drugiej długi, bardziej powściągliwy ciąg zabudowy odbudowanego placu.
