notatka dotycząca Zamku Ujazdowskiego - Archiwum.Zabytek.pl
notatka dotycząca Zamku Ujazdowskiego
Typ: Spuścizny
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5540-76
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród pałacowy
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa – Ujazdów – Łazienki
Identyfikator: 41241
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5540-76
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród pałacowy
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa – Ujazdów – Łazienki
Identyfikator: 41241
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę rzut parteru kwiatowego. Stan z 1773 roku
rzut parteru kwiatowego. Stan z 1773 roku -
otwórz podstronę Zniszczona elewacja kamienicy. Portal łukowy. Gruzowisko
Zniszczona elewacja kamienicy. Portal łukowy. Gruzowisko
-
otwórz podstronę Politechnika Warszawska. W trakcie odbudowy, już wyraźnie zabezpieczony i częściowo przywrócony do użytku, ale jeszcze nie całkowicie wykończony. Środkowa część elewacji została zaakcentowana wysokim porządkiem kolumnowym, który obejmuje dwie kondygnacje i ujmuje wielkie, półkoliście zamknięte okna. Między osiami okiennymi i ponad nimi widać obfitą dekorację rzeźbiarską: kartusze, girlandy, reliefy i rozbudowane kapitele. Przyziemie jest cięższe optycznie, opracowane boniowaniem i rytmem arkadowych otworów. Wyższa kondygnacja jest bardziej elegancka i dekoracyjna, z dużymi oknami, pilastrami i półkolumnami. Bardzo dobrze widać klasyczne stopniowanie kompozycji: masywna baza, reprezentacyjne piano nobile i silnie podkreślona strefa zwieńczenia.
Politechnika Warszawska. W trakcie odbudowy, już wyraźnie zabezpieczony i częściowo przywrócony do użytku, ale jeszcze nie całkowicie wykończony. Środkowa część elewacji została zaakcentowana wysokim porządkiem kolumnowym, który obejmuje dwie kondygnacje i ujmuje wielkie, półkoliście zamknięte okna. Między osiami okiennymi i ponad nimi widać obfitą dekorację rzeźbiarską: kartusze, girlandy, reliefy i rozbudowane kapitele. Przyziemie jest cięższe optycznie, opracowane boniowaniem i rytmem arkadowych otworów. Wyższa kondygnacja jest bardziej elegancka i dekoracyjna, z dużymi oknami, pilastrami i półkolumnami. Bardzo dobrze widać klasyczne stopniowanie kompozycji: masywna baza, reprezentacyjne piano nobile i silnie podkreślona strefa zwieńczenia.
-
otwórz podstronę kamienica miejska - zdrój uliczny
kamienica miejska - zdrój uliczny
-
otwórz podstronę fragment zabudowy Mariensztatu
fragment zabudowy Mariensztatu
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała przedstawiająca fragment planu Warszawy z 1829 r. dla wielkiego księcia Konstantego ukazującego Powązki
fotografia czarno-biała przedstawiająca fragment planu Warszawy z 1829 r. dla wielkiego księcia Konstantego ukazującego Powązki
-
otwórz podstronę umowa z dnia 15 kwietnia 1945 r. z Polskim Związkiem Inżynierów Budowlanych na przygotowanie podręcznika "Budownictwo wiejskie" wraz z planem tego wydawnictwa
umowa z dnia 15 kwietnia 1945 r. z Polskim Związkiem Inżynierów Budowlanych na przygotowanie podręcznika "Budownictwo wiejskie" wraz z planem tego wydawnictwa
-
otwórz podstronę Budynek mieszkalny - drewniany dom kryty strzechą. Konstrukcja zrębowa, elewacja bielona.
Budynek mieszkalny - drewniany dom kryty strzechą. Konstrukcja zrębowa, elewacja bielona.
-
otwórz podstronę Na zdjęciu widać ulicę Długą w powojennej Warszawie jako przestrzeń niemal całkowicie wyniszczoną. Po obu stronach zachowały się ciągi kamienic, ale są to w większości wypalone, częściowo zawalone mury z pustymi otworami okiennymi, zniszczonymi balkonami i odpadłym tynkiem. Elewacje są poranione, miejscami pozbawione detalu, a partery i narożniki budynków noszą ślady silnych uszkodzeń konstrukcyjnych. Ulica jest szeroka i prawie pusta, przez co jeszcze mocniej wybrzmiewa skala zniszczenia całego kwartału.
Na zdjęciu widać ulicę Długą w powojennej Warszawie jako przestrzeń niemal całkowicie wyniszczoną. Po obu stronach zachowały się ciągi kamienic, ale są to w większości wypalone, częściowo zawalone mury z pustymi otworami okiennymi, zniszczonymi balkonami i odpadłym tynkiem. Elewacje są poranione, miejscami pozbawione detalu, a partery i narożniki budynków noszą ślady silnych uszkodzeń konstrukcyjnych. Ulica jest szeroka i prawie pusta, przez co jeszcze mocniej wybrzmiewa skala zniszczenia całego kwartału.
-
otwórz podstronę Katedra pw. św. Jana Chrzciciela. Fragment ruin.
Katedra pw. św. Jana Chrzciciela. Fragment ruin.
