zieleń na terenie Instytutu - opracowanie wariantowe - Archiwum.Zabytek.pl
zieleń na terenie Instytutu - opracowanie wariantowe
Typ: Spuścizny
Autor: Gerard Ciołek
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-2548
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Międzylesie
Identyfikator: 66952
Autor: Gerard Ciołek
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-2548
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Międzylesie
Identyfikator: 66952
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę 2 fotografie rzutu przyziemnego zabudowań pałacowych na terenie Łazienek
2 fotografie rzutu przyziemnego zabudowań pałacowych na terenie Łazienek -
otwórz podstronę Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Skrzydło boczne pałacu w stanie ruiny, ujęte bliżej i bardziej frontalnie. Najważniejszym elementem jest monumentalna kolumnada jońska: wysoki rytm gładkich kolumn o jońskich kapitelach dźwiga ciężkie belkowanie i szeroki gzyms. To właśnie ten porządek kolumnowy nadaje budowli reprezentacyjny, państwowy charakter.
Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Skrzydło boczne pałacu w stanie ruiny, ujęte bliżej i bardziej frontalnie. Najważniejszym elementem jest monumentalna kolumnada jońska: wysoki rytm gładkich kolumn o jońskich kapitelach dźwiga ciężkie belkowanie i szeroki gzyms. To właśnie ten porządek kolumnowy nadaje budowli reprezentacyjny, państwowy charakter.
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała przedstawiająca projekt przebudowy Zamku Ujazdowskiego autorstwa M. D. Pöppelmanna
fotografia czarno-biała przedstawiająca projekt przebudowy Zamku Ujazdowskiego autorstwa M. D. Pöppelmanna
-
otwórz podstronę widok na poddawany renowacji miejscowy kościół widoczny od strony Mariensztatu czyli od południowego wschodu
widok na poddawany renowacji miejscowy kościół widoczny od strony Mariensztatu czyli od południowego wschodu
-
otwórz podstronę Wilanów-stan z roku 1682? - rysunek aksonometryczny
Wilanów-stan z roku 1682? - rysunek aksonometryczny
-
otwórz podstronę Ogród saski - zbiornik wody
Ogród saski - zbiornik wody
-
otwórz podstronę Ruiny kamienic.
Ruiny kamienic.
-
otwórz podstronę pismo Przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej dla Pracowników Nauki z marca 1957 r. informujące Gerarda Ciołka o jego wyborze na kandydata na członka tejże Komisji
pismo Przewodniczącego Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej dla Pracowników Nauki z marca 1957 r. informujące Gerarda Ciołka o jego wyborze na kandydata na członka tejże Komisji
-
otwórz podstronę wypis z Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego t. VI, s. 622 wzmiankujący zakup części wioski należącej do starostwa warszawskiego przez Elżbietę z Czartoryskich Lubomirską oraz wzniesienia z jej inicjatywy pałacyku
wypis z Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego t. VI, s. 622 wzmiankujący zakup części wioski należącej do starostwa warszawskiego przez Elżbietę z Czartoryskich Lubomirską oraz wzniesienia z jej inicjatywy pałacyku
-
otwórz podstronę Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie w stanie ruiny po wojnie. Portyk głównego korpusu, widoczny w głębi po lewej stronie. Ma on formę klasycystyczną: wysoki trójkątny fronton z dekoracją rzeźbiarską w tympanonie, a pod nim rząd potężnych kolumn. Po prawej stronie kadru znajduje się bliższy fragment bocznego portyku lub skrzydła kolumnowego, zachowany jako częściowa ruina. Stoją jeszcze wysokie kolumny o jońskich kapitelach, dźwigające ciężkie belkowanie. Za nimi nie ma już właściwie wnętrz — ściany są wypalone, stropy zawalone. W partii środkowej i przyziemiu zachowały się arkady dolnej kondygnacji oraz fragmenty ścian z prostokątnymi otworami okiennymi. Widać, że budynek miał bardzo czytelny, osiowy układ: ciężki cokół, reprezentacyjny portyk i uporządkowaną kompozycję elewacji.
Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie w stanie ruiny po wojnie. Portyk głównego korpusu, widoczny w głębi po lewej stronie. Ma on formę klasycystyczną: wysoki trójkątny fronton z dekoracją rzeźbiarską w tympanonie, a pod nim rząd potężnych kolumn. Po prawej stronie kadru znajduje się bliższy fragment bocznego portyku lub skrzydła kolumnowego, zachowany jako częściowa ruina. Stoją jeszcze wysokie kolumny o jońskich kapitelach, dźwigające ciężkie belkowanie. Za nimi nie ma już właściwie wnętrz — ściany są wypalone, stropy zawalone. W partii środkowej i przyziemiu zachowały się arkady dolnej kondygnacji oraz fragmenty ścian z prostokątnymi otworami okiennymi. Widać, że budynek miał bardzo czytelny, osiowy układ: ciężki cokół, reprezentacyjny portyk i uporządkowaną kompozycję elewacji.
