ogród powiększony plan ogrodu według Coriota z 1829 roku - Archiwum.Zabytek.pl
ogród powiększony plan ogrodu według Coriota z 1829 roku
Typ: Spuścizny
Autor: Gerard Ciołek
Rok wykonania: 1955
Sygnatura: TC-P-4568
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 77984
Autor: Gerard Ciołek
Rok wykonania: 1955
Sygnatura: TC-P-4568
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 77984
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę Zniszczona kamienica. Widoczny ryzalit i fronton. Przy głównym wejściu mieszkaniec (sądząc po pasiaku, były więzień obozu).
Zniszczona kamienica. Widoczny ryzalit i fronton. Przy głównym wejściu mieszkaniec (sądząc po pasiaku, były więzień obozu). -
otwórz podstronę Teatr Wielki - tympanon
Teatr Wielki - tympanon
-
otwórz podstronę kościół Wizytek - herb zakonu
kościół Wizytek - herb zakonu
-
otwórz podstronę Kościół pw. Wniebowzięcia NMP i Świętego Józefa - antepedium, pierwsza połowa XVIII
Kościół pw. Wniebowzięcia NMP i Świętego Józefa - antepedium, pierwsza połowa XVIII
-
otwórz podstronę Widok na Wodozbiór Świątynia Westy. Widok od strony ul. Niecała.
Widok na Wodozbiór Świątynia Westy. Widok od strony ul. Niecała.
-
otwórz podstronę W centrum stoi Dziekanka, która ma już odbudowany dach, uporządkowaną elewację i znów zwartą, pełną bryłę. Nadal dobrze rozpoznawalny jest charakterystyczny duży przejazd bramny pośrodku fasady. W porównaniu z wcześniejszym ujęciem zniknęły ślady wypalenia i ruin. Po prawej stronie widoczny jest fragment kościoła seminaryjnego z monumentalną fasadą i kolumnami. Po lewej stronie znajduje się pomnik Adama Mickiewicza, otoczony zielenią, a w tle widać dalszą zabudowę tej części ulicy. Bardzo zmieniło się też samo otoczenie: zamiast pustego, zniszczonego placu mamy uporządkowaną przestrzeń miejską z jezdnią, chodnikami, samochodami i pieszymi. Nad ulicą rozciąga się sieć trakcji, a całość dopełniają stylizowane latarnie.
W centrum stoi Dziekanka, która ma już odbudowany dach, uporządkowaną elewację i znów zwartą, pełną bryłę. Nadal dobrze rozpoznawalny jest charakterystyczny duży przejazd bramny pośrodku fasady. W porównaniu z wcześniejszym ujęciem zniknęły ślady wypalenia i ruin. Po prawej stronie widoczny jest fragment kościoła seminaryjnego z monumentalną fasadą i kolumnami. Po lewej stronie znajduje się pomnik Adama Mickiewicza, otoczony zielenią, a w tle widać dalszą zabudowę tej części ulicy. Bardzo zmieniło się też samo otoczenie: zamiast pustego, zniszczonego placu mamy uporządkowaną przestrzeń miejską z jezdnią, chodnikami, samochodami i pieszymi. Nad ulicą rozciąga się sieć trakcji, a całość dopełniają stylizowane latarnie.
-
otwórz podstronę wycinek z „Życia Warszawy ” z 17 stycznia 1948 roku zawierający informację o pierwszym w Polsce parku etnograficznym, który powstawał w Młocinach
wycinek z „Życia Warszawy ” z 17 stycznia 1948 roku zawierający informację o pierwszym w Polsce parku etnograficznym, który powstawał w Młocinach
-
otwórz podstronę Zabudowa miejska / kamienice po odbudowie. Po lewej brama wjazdowa.
Zabudowa miejska / kamienice po odbudowie. Po lewej brama wjazdowa.
-
otwórz podstronę Pałac Prymasowski. Po odbudowie pałac Prymasowski odzyskał formę monumentalnej, klasycystycznej rezydencji o symetrycznej fasadzie. Głównym akcentem pozostaje środkowy portyk kolumnowy z trójkątnym frontonem, który nadaje elewacji reprezentacyjny charakter. Fasada jest regularnie rozczłonkowana pilastrami, gzymsami i rytmem prostokątnych okien, a w górnej partii uzupełnia ją wysoki dach z lukarnami oraz dekoracyjne płyciny reliefowe. Całość ma wyważone proporcje i elegancki, pałacowy wyraz typowy dla dojrzałego klasycyzmu.
Pałac Prymasowski. Po odbudowie pałac Prymasowski odzyskał formę monumentalnej, klasycystycznej rezydencji o symetrycznej fasadzie. Głównym akcentem pozostaje środkowy portyk kolumnowy z trójkątnym frontonem, który nadaje elewacji reprezentacyjny charakter. Fasada jest regularnie rozczłonkowana pilastrami, gzymsami i rytmem prostokątnych okien, a w górnej partii uzupełnia ją wysoki dach z lukarnami oraz dekoracyjne płyciny reliefowe. Całość ma wyważone proporcje i elegancki, pałacowy wyraz typowy dla dojrzałego klasycyzmu.
-
otwórz podstronę rzut pustelni
rzut pustelni
