Pałac Kultury i Nauki - szkic zabudowy otaczającej Pałacu. Teren otoczony ulicami: Aleje Jerozolimskie, Emilii Plater, Senatorska, Mazowiecka, Szpitalna. Kolorystycznie zróżnicowane zieleńce i zabudowania. Napis: Szkic zabudowy otaczającej Pałac Kultury i Nauki od Alej Jerozolimskich do Saskiego Ogrodu (24) - Archiwum.Zabytek.pl
Pałac Kultury i Nauki - szkic zabudowy otaczającej Pałacu. Teren otoczony ulicami: Aleje Jerozolimskie, Emilii Plater, Senatorska, Mazowiecka, Szpitalna. Kolorystycznie zróżnicowane zieleńce i zabudowania. Napis: Szkic zabudowy otaczającej Pałac Kultury i Nauki od Alej Jerozolimskich do Saskiego Ogrodu (24)
Typ: Spuścizny
Autor: brak danych
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-4703
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Pałac Łazienkowski w początkach panowania Stanisława Augusta. Północna fasada z 1698 (zdjęcie Chr. Eltestera).
Reprodukcja z W. Tatarkiewicz "Pięć studiów w Łazienkach Stanisława Augusta" z 1925 roku.
Wilanów-plan sytuacyjny, rekonstrukcja stanu z 1682 roku. Napisy: WILLANÓW 1682; Źródła: 1. Plan sytuacyjny Wilanowa z 1682 roku Adolfa Boy'a 1:2000 opracowany w Zakładzie Architektury Politechniki według oryginału w Bibliotece Narodowej w Warszawie. 2. Juliusz Starzyński - Wilanów, Dzieje budowy pałacu za Jana III. Warszawa 1933. 3. Aleksander Czołowski - Urządzenie pałacu wilanowskiego za Jana III. Lwów 1937. Legenda objaśniająca rozmieszczenie poszczególnych budowli zespołu
Pałac Przebendowskich to barokowa rezydencja o malowniczej, dynamicznej kompozycji, której najbardziej charakterystycznym elementem jest półkolisty ryzalit. Ta zaokrąglona część elewacji nadaje budowli reprezentacyjny i bardziej pałacowy charakter. Przyziemie zostało otwarte szerokimi arkadami, ponad którymi biegnie balkon z kutą balustradą. Wyższa kondygnacja ujęta jest pilastrami i ozdobiona bogatszym detalem, zwłaszcza w obramieniach okien i naczółkach. Całość łączy masywną bryłę z dekoracyjnością typową dla architektury barokowej, mimo że na zdjęciu budynek widoczny jest już jako ruina.
