odbitka projektu podstawowego (fragment) z wykazem materiału roślinnego - Archiwum.Zabytek.pl
odbitka projektu podstawowego (fragment) z wykazem materiału roślinnego
Typ: Spuścizny
Autor: Biuro Projektowe Budownictwa Komunalnego "Stolica". Longin Majdecki
Rok wykonania: 1956
Sygnatura: TC-P-4788
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 79361
Autor: Biuro Projektowe Budownictwa Komunalnego "Stolica". Longin Majdecki
Rok wykonania: 1956
Sygnatura: TC-P-4788
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 79361
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę pismo przewodnie oraz recenzja pracy Alfreda Zaręby pt. "Uwagi o muzeach skandynawskich" z dnia 27 kwietnia 1953 r.
pismo przewodnie oraz recenzja pracy Alfreda Zaręby pt. "Uwagi o muzeach skandynawskich" z dnia 27 kwietnia 1953 r. -
otwórz podstronę Wilanów-szkicowy projekt dolnej fontanny
Wilanów-szkicowy projekt dolnej fontanny
-
otwórz podstronę Po odbudowie, rynek starego miasta od strony Ignacego Wyssogoty. Przestrzeń placu jest szeroka i otwarta, a na jej tle stoi zwarta pierzeja kamienic o zróżnicowanych fasadach i dachach. Widać, że rynek znów funkcjonuje jako miejsce spacerów i spotkań — na placu stoją grupki ludzi, rodziny z dziećmi, przechodnie, a obok nich kilka samochodów. Pierzeja naprzeciwko składa się z kilku kamienic o różnej szerokości i wysokości, ale tworzących harmonijną całość. Niektóre fasady są bardzo proste i spokojne, z regularnym układem okien, inne mają bogatszy detal — płyciny, malarskie dekoracje, obramienia okienne albo ozdobne pasy między kondygnacjami. W środkowej części wyróżnia się wyższy dom z nadbudowaną partią wieńczącą, a obok niego kamienice z arkadowymi wejściami i bramami w parterach. Dachy są wysokie, kryte dachówką, z lukarnami i kominami.
Po odbudowie, rynek starego miasta od strony Ignacego Wyssogoty. Przestrzeń placu jest szeroka i otwarta, a na jej tle stoi zwarta pierzeja kamienic o zróżnicowanych fasadach i dachach. Widać, że rynek znów funkcjonuje jako miejsce spacerów i spotkań — na placu stoją grupki ludzi, rodziny z dziećmi, przechodnie, a obok nich kilka samochodów. Pierzeja naprzeciwko składa się z kilku kamienic o różnej szerokości i wysokości, ale tworzących harmonijną całość. Niektóre fasady są bardzo proste i spokojne, z regularnym układem okien, inne mają bogatszy detal — płyciny, malarskie dekoracje, obramienia okienne albo ozdobne pasy między kondygnacjami. W środkowej części wyróżnia się wyższy dom z nadbudowaną partią wieńczącą, a obok niego kamienice z arkadowymi wejściami i bramami w parterach. Dachy są wysokie, kryte dachówką, z lukarnami i kominami.
-
otwórz podstronę plan sytuacyjny
plan sytuacyjny
-
otwórz podstronę arsenał - elewacja płd. -wsch.
arsenał - elewacja płd. -wsch.
-
otwórz podstronę Ruiny i zgliszcza. Strona Dekarta. Zniszczone elewacje.
Ruiny i zgliszcza. Strona Dekarta. Zniszczone elewacje.
-
otwórz podstronę Na zdjęciu widać szeroki fragment Alei 3 Maja oglądany z góry, prawdopodobnie z wyższego piętra lub z dachu jednego z budynków. Po lewej stronie ciągnie się pas zrujnowanej zabudowy. Z dawnych kamienic zostały głównie wysokie ściany frontowe i boczne, miejscami postrzępione i popękane, z pustymi otworami po oknach. Widać, że wnętrza i dachy w dużej mierze już nie istnieją, a między murami zalega gruz. Po prawej stronie biegnie sama aleja, szeroka i częściowo już uporządkowana. Wzdłuż ulicy stoją drzewa, a na jezdni widać tramwaj, kilka samochodów i pojedynczych ludzi. To zestawienie daje mocny kontrast: z jednej strony ruiny całych kwartałów zabudowy, z drugiej normalnie funkcjonująca ulica, po której toczy się codzienne życie.
Na zdjęciu widać szeroki fragment Alei 3 Maja oglądany z góry, prawdopodobnie z wyższego piętra lub z dachu jednego z budynków. Po lewej stronie ciągnie się pas zrujnowanej zabudowy. Z dawnych kamienic zostały głównie wysokie ściany frontowe i boczne, miejscami postrzępione i popękane, z pustymi otworami po oknach. Widać, że wnętrza i dachy w dużej mierze już nie istnieją, a między murami zalega gruz. Po prawej stronie biegnie sama aleja, szeroka i częściowo już uporządkowana. Wzdłuż ulicy stoją drzewa, a na jezdni widać tramwaj, kilka samochodów i pojedynczych ludzi. To zestawienie daje mocny kontrast: z jednej strony ruiny całych kwartałów zabudowy, z drugiej normalnie funkcjonująca ulica, po której toczy się codzienne życie.
-
otwórz podstronę plan sytuacyjny ogrodu według "Plan der um das Hochfurstl: Radzivillische Palais herum befindlichen Gegland" 1760 rok
plan sytuacyjny ogrodu według "Plan der um das Hochfurstl: Radzivillische Palais herum befindlichen Gegland" 1760 rok
-
otwórz podstronę obwoluta bez zawartości
obwoluta bez zawartości
-
otwórz podstronę odsyłacz do Tatarkiewicz W., Łazienki warszawskie, Warszawa 1957
odsyłacz do Tatarkiewicz W., Łazienki warszawskie, Warszawa 1957
