odrys rzutu pałacu do przebudowy i rozbudowy /według Tylmana/ - Archiwum.Zabytek.pl
odrys rzutu pałacu do przebudowy i rozbudowy /według Tylmana/
Typ: Spuścizny
Autor: Gerard Ciołek
Rok wykonania: 1946
Sygnatura: TC-P-4851
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 79461
Autor: Gerard Ciołek
Rok wykonania: 1946
Sygnatura: TC-P-4851
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 79461
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę próba rekonstrukcji i adaptacji
próba rekonstrukcji i adaptacji -
otwórz podstronę wycinek z publikacji zawierający dwubarwną reprodukcję fotografii obrazu olejnego Bernarda Belotto przedstawiającego ulicę Senatorską oraz zabudowania miejscowego klasztoru
wycinek z publikacji zawierający dwubarwną reprodukcję fotografii obrazu olejnego Bernarda Belotto przedstawiającego ulicę Senatorską oraz zabudowania miejscowego klasztoru
-
otwórz podstronę Kościół św. Jana Bożego. Odbudowa. Środkową część akcentuje wysoki, trójkątny przyczółek, pod którym biegnie belkowanie z inskrypcją. W osi fasady znajduje się prostokątne okno ponad wejściem, a całość porządkują szerokie pilastry dzielące elewację na trzy zasadnicze pola. Nad kalenicą wyrasta smukła sygnaturka o cebulastym hełmie, zakończona krzyżem. Sama fasada została już odbudowana i funkcjonuje jako zamknięta, ukończona forma, natomiast po bokach nadal widoczne są relikty zrujnowanych zabudowań. Fragmenty murów i prowizoryczne zabezpieczenia przypominają, że odbudowa całego zespołu nie była jeszcze w pełni zakończona. Dwie wysokie topole flankujące fasadę wzmacniają jej osiowość.
Kościół św. Jana Bożego. Odbudowa. Środkową część akcentuje wysoki, trójkątny przyczółek, pod którym biegnie belkowanie z inskrypcją. W osi fasady znajduje się prostokątne okno ponad wejściem, a całość porządkują szerokie pilastry dzielące elewację na trzy zasadnicze pola. Nad kalenicą wyrasta smukła sygnaturka o cebulastym hełmie, zakończona krzyżem. Sama fasada została już odbudowana i funkcjonuje jako zamknięta, ukończona forma, natomiast po bokach nadal widoczne są relikty zrujnowanych zabudowań. Fragmenty murów i prowizoryczne zabezpieczenia przypominają, że odbudowa całego zespołu nie była jeszcze w pełni zakończona. Dwie wysokie topole flankujące fasadę wzmacniają jej osiowość.
-
otwórz podstronę założenie pałacowo-ogrodowe - wnętrze: antykamera królowej
założenie pałacowo-ogrodowe - wnętrze: antykamera królowej
-
otwórz podstronę Ruiny kamienicy na tyłach ul. Krzywe Koło. Na pierwszym planie przypory i gruzowisko cegieł.
Ruiny kamienicy na tyłach ul. Krzywe Koło. Na pierwszym planie przypory i gruzowisko cegieł.
-
otwórz podstronę Kościół pw. Wniebowzięcia NMP i Świętego Józefa - ornat biały, około 1755-65 roku, Francja
Kościół pw. Wniebowzięcia NMP i Świętego Józefa - ornat biały, około 1755-65 roku, Francja
-
otwórz podstronę kamienice przy rynku
kamienice przy rynku
-
otwórz podstronę Kultura Polski Średniowiecznej X-XIII w. pod red. J. Dowiata (1985r.) - il. 323 Czytający kleryk; miniatura w Digestum Vetus (f. 126v); ost. ćw. XIII w.
Kultura Polski Średniowiecznej X-XIII w. pod red. J. Dowiata (1985r.) - il. 323 Czytający kleryk; miniatura w Digestum Vetus (f. 126v); ost. ćw. XIII w.
-
otwórz podstronę Kościół św. Floriana. Strzeliste wieże i smukłe hełmy, które nadają bryle lekkość i silny akcent pionowy. Widoczna jest rozbudowana, wieloczłonowa masa budowli: wysoka nawa główna, niższe partie boczne oraz wydzielone elementy wieżowe i szczytowe. Ostrołukowych otworów, wysokich blend i okien o maswerkowych podziałach. Szczególnie dobrze widać duże okna z dekoracją rozetową i trójlistną, które wzmacniają gotycki charakter świątyni. Szczyt fasadowy złożony z szeregu smukłych, sterczynowych pionów.
Kościół św. Floriana. Strzeliste wieże i smukłe hełmy, które nadają bryle lekkość i silny akcent pionowy. Widoczna jest rozbudowana, wieloczłonowa masa budowli: wysoka nawa główna, niższe partie boczne oraz wydzielone elementy wieżowe i szczytowe. Ostrołukowych otworów, wysokich blend i okien o maswerkowych podziałach. Szczególnie dobrze widać duże okna z dekoracją rozetową i trójlistną, które wzmacniają gotycki charakter świątyni. Szczyt fasadowy złożony z szeregu smukłych, sterczynowych pionów.
-
otwórz podstronę Wilanów-kordegarda, elewacja wschodnia. Na odwrocie szkicowy plan sytuacyjny nieznanego założenia
Wilanów-kordegarda, elewacja wschodnia. Na odwrocie szkicowy plan sytuacyjny nieznanego założenia
