"dwa rysunki: 1. budynek dawnej kuchni. Napisy: strona 34, ryc. 19;, Park w Królikarni; dawna Kuchnia. Fot. Chomentowski 2. most nad wąwozem. Napisy: most nad wąwozem; ryc. 20. strona 35; fot. Chomentowski" - Archiwum.Zabytek.pl
"dwa rysunki: 1. budynek dawnej kuchni. Napisy: strona 34, ryc. 19;, Park w Królikarni; dawna Kuchnia. Fot. Chomentowski 2. most nad wąwozem. Napisy: most nad wąwozem; ryc. 20. strona 35; fot. Chomentowski"
Typ: Spuścizny
Autor: brak danych
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-4999
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Kościół św. Aleksandra. Po odbudowie. Główny korpus budowli ma kształt cylindryczny i jest zwieńczony szeroką kopułą o gładkim, niskim profilu. Kopuła osadzona jest na wysokim tamburze, którego elewacja została rozczłonkowana rytmem półkoliście zamkniętych wnęk okiennych. Całość zamyka profilowany gzyms koronujący, ponad którym wznosi się kopuła zakończona krzyżem. Do rotundy od frontu przylega monumentalny portyk kolumnowy o charakterze klasycznym. Składa się on z sześciu smukłych kolumn w porządku korynckim, ustawionych na wysokim stylobacie. Kolumny podtrzymują pełne belkowanie oraz trójkątny fronton z bogato profilowanym gzymsem. Kapitele kolumn zdobione są motywami roślinnymi charakterystycznymi dla porządku korynckiego. Portyk poprzedzony jest szerokimi schodami prowadzącymi do głównego wejścia do świątyni.
Łazienki Królewskie. Pałac na wodzie - sala balowa. Ściana zach. (stan w 1955)
Plansza wykonana przez M. Puciaty na podkładzie inwentaryzacyjnym z 1945 roku.
Kościół św. Franciszka. Zniszczenia wojenne. Front budowli ujęty jest parami wysokich pilastrów i rozczłonkowany wydatnymi gzymsami, które oddzielają kondygnacje oraz porządkują całą elewację. W osi środkowej znajduje się portal wejściowy z trójkątnym naczółkiem, ponad nim duże okno doświetlające wnętrze, a wyżej partia zwieńczenia z prostokątną nadbudową i sygnaturką. Fasada ma charakter bardzo dekoracyjny: widoczne są profilowane obramienia, konsole, ornamentalne detale i bogato opracowane głowice pilastrów. Po bokach fasady wznoszą się dwa masywne, nieco wysunięte ryzality wieżowe lub pseudowieżowe, z wysokimi, arkadowymi przeźroczami w górnej kondygnacji.
wypis z Łoza S., Słownik architektów i budowniczych Polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, Warszawa 1931, s. 39 wzmiankujący Dominika Merliniego