Pałac Prymasowski-projekt szkicowy zieleni i parterów kwiatowych na tyłach pałacu - Archiwum.Zabytek.pl
Pałac Prymasowski-projekt szkicowy zieleni i parterów kwiatowych na tyłach pałacu
Typ: Spuścizny
Autor: Gerard Ciołek; Stanisław Miłoszewski
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-5357
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 81161
Autor: Gerard Ciołek; Stanisław Miłoszewski
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-5357
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 81161
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie w stanie ruiny po wojnie. Wielki portyk kolumnowy z trójkątnym frontonem. Fronton zachował dekorację reliefową w tympanonie, choć całość jest mocno uszkodzona. Kolumny nadal stoją, ale za nimi nie ma już właściwie pełnego wnętrza — widać wypalone ściany, puste otwory okienne i brak stropów. Portyk działa tu niemal jak samodzielna fasada-ramą, za którą rozpadła się reszta budowli. Dolna kondygnacja ma formę arkadowego przyziemia. Łuki arkad są jeszcze czytelne i pokazują, że budynek miał masywną, solidną podstawę, nad którą wznosiła się reprezentacyjna część główna. Wyżej zachował się pas dekoracyjny biegnący przez elewację, a obok portyku stoją resztki skrzydła bocznego z regularnym rytmem okien.
Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie w stanie ruiny po wojnie. Wielki portyk kolumnowy z trójkątnym frontonem. Fronton zachował dekorację reliefową w tympanonie, choć całość jest mocno uszkodzona. Kolumny nadal stoją, ale za nimi nie ma już właściwie pełnego wnętrza — widać wypalone ściany, puste otwory okienne i brak stropów. Portyk działa tu niemal jak samodzielna fasada-ramą, za którą rozpadła się reszta budowli. Dolna kondygnacja ma formę arkadowego przyziemia. Łuki arkad są jeszcze czytelne i pokazują, że budynek miał masywną, solidną podstawę, nad którą wznosiła się reprezentacyjna część główna. Wyżej zachował się pas dekoracyjny biegnący przez elewację, a obok portyku stoją resztki skrzydła bocznego z regularnym rytmem okien. -
otwórz podstronę Panorama ruin lewobrzeżnej Warszawy. linia ruin na skarpie warszawskiej. Widać długi ciąg wypalonych kamienic i pozostałości zabudowy: ściany bez dachów, poszarpane szczyty, kikuty murów i puste otwory okienne. Dawna zwarta zabudowa została rozbita na pojedyncze skorupy budynków. Mimo to nadal można odczytać dawny charakter tej części miasta: były to wysokie, wielokondygnacyjne kamienice śródmiejskie, stojące gęsto obok siebie.
Panorama ruin lewobrzeżnej Warszawy. linia ruin na skarpie warszawskiej. Widać długi ciąg wypalonych kamienic i pozostałości zabudowy: ściany bez dachów, poszarpane szczyty, kikuty murów i puste otwory okienne. Dawna zwarta zabudowa została rozbita na pojedyncze skorupy budynków. Mimo to nadal można odczytać dawny charakter tej części miasta: były to wysokie, wielokondygnacyjne kamienice śródmiejskie, stojące gęsto obok siebie.
-
otwórz podstronę Pałac Branickich - po odbudowie. Dwa długie boczne skrzydła obejmują szeroki, otwarty dziedziniec, a w osi znajduje się główny korpus pałacu z reprezentacyjnym wejściem. Akcentem środkowej części elewacji jest portyk kolumnowy. Kilka wysokich kolumn podtrzymuje belkowanie i niewielki ryzalit, nad którym umieszczono dekoracyjne zwieńczenie rzeźbiarskie z kartuszem i figurami. Elewacja pałacu ma charakter późnobarokowy i klasycyzujący zarazem. Fasada jest uporządkowana, podzielona regularnym rytmem wysokich okien. Między oknami i pod nimi widać płyciny oraz dekoracyjne obramienia.
Pałac Branickich - po odbudowie. Dwa długie boczne skrzydła obejmują szeroki, otwarty dziedziniec, a w osi znajduje się główny korpus pałacu z reprezentacyjnym wejściem. Akcentem środkowej części elewacji jest portyk kolumnowy. Kilka wysokich kolumn podtrzymuje belkowanie i niewielki ryzalit, nad którym umieszczono dekoracyjne zwieńczenie rzeźbiarskie z kartuszem i figurami. Elewacja pałacu ma charakter późnobarokowy i klasycyzujący zarazem. Fasada jest uporządkowana, podzielona regularnym rytmem wysokich okien. Między oknami i pod nimi widać płyciny oraz dekoracyjne obramienia.
-
otwórz podstronę notatka z 4 grudnia (prawdopodobnie) 1946 r. o posiedzeniu zarządu miejskiego w dniu następnym w sprawie miejscowego ogrodu
notatka z 4 grudnia (prawdopodobnie) 1946 r. o posiedzeniu zarządu miejskiego w dniu następnym w sprawie miejscowego ogrodu
-
otwórz podstronę Parafia Katedralna pw. Św. Michała Archanioła i Św. Floriana Męczennika. Ruiny katedry z widocznymi maswerkami.
Parafia Katedralna pw. Św. Michała Archanioła i Św. Floriana Męczennika. Ruiny katedry z widocznymi maswerkami.
-
otwórz podstronę Zajazd Dziekanka. Widok od strony skweru Hoovera. Zniszczony dach, widoczne kominy. Widoczna elewacja boczna kościoła pw. Wniebowzięcia NMP. Na pierwszym planie mieszkańcy.
Zajazd Dziekanka. Widok od strony skweru Hoovera. Zniszczony dach, widoczne kominy. Widoczna elewacja boczna kościoła pw. Wniebowzięcia NMP. Na pierwszym planie mieszkańcy.
-
otwórz podstronę Wilanów-opracowanie graficzne parku i zabudowań
Wilanów-opracowanie graficzne parku i zabudowań
-
otwórz podstronę pałac Sapiechów, koszary Sapieżyńskie - elewacja
pałac Sapiechów, koszary Sapieżyńskie - elewacja
-
otwórz podstronę Wilanów-projekt techniczno - roboczy tarasu przy oranżerii - ukształtowanie terenu i przekroje
Wilanów-projekt techniczno - roboczy tarasu przy oranżerii - ukształtowanie terenu i przekroje
-
otwórz podstronę brak
brak
