odrys planu sytuacyjnego pałacu i ogrodu Raczyńskich według Koriota z 1829 roku - Archiwum.Zabytek.pl
odrys planu sytuacyjnego pałacu i ogrodu Raczyńskich według Koriota z 1829 roku
Typ: Spuścizny
Autor: Gerard Ciołek
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-5370
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 81329
Autor: Gerard Ciołek
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-5370
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 81329
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę Ruiny zabudowy miejskiej.
Ruiny zabudowy miejskiej. -
otwórz podstronę Ogród Saski-odrys planu ogrodu według Del Hiża 18
Ogród Saski-odrys planu ogrodu według Del Hiża 18
-
otwórz podstronę fotografie rysunku z pierwszej poł. XVIII w. przedstawiające rysunek fasady kościoła klasztornego wraz z niemieckojęzycznym opisem
fotografie rysunku z pierwszej poł. XVIII w. przedstawiające rysunek fasady kościoła klasztornego wraz z niemieckojęzycznym opisem
-
otwórz podstronę Kościół św. Ducha. Zniszczenia wojenne. Świątynia zachowała zasadniczą bryłę fasady i jest stosunkowo dobrze rozpoznawalna, choć jej lewa wieża jest uszkodzona i pozbawiona górnej partii. Front kościoła ma wyraźnie barokowy charakter: widoczny jest trójkątny szczyt, pionowe podziały pilastrami, duże okno w górnej kondygnacji oraz nisze z figurami. Wzdłuż jezdni oraz na pierwszym planie zalegają hałdy gruzu i rumowiska po zawalonych murach.
Kościół św. Ducha. Zniszczenia wojenne. Świątynia zachowała zasadniczą bryłę fasady i jest stosunkowo dobrze rozpoznawalna, choć jej lewa wieża jest uszkodzona i pozbawiona górnej partii. Front kościoła ma wyraźnie barokowy charakter: widoczny jest trójkątny szczyt, pionowe podziały pilastrami, duże okno w górnej kondygnacji oraz nisze z figurami. Wzdłuż jezdni oraz na pierwszym planie zalegają hałdy gruzu i rumowiska po zawalonych murach.
-
otwórz podstronę Gmach Towarzystwa Helvetia. Zniszczony narożnik budynku. Widoczna struktura wewnętrzna pomieszczeń.
Gmach Towarzystwa Helvetia. Zniszczony narożnik budynku. Widoczna struktura wewnętrzna pomieszczeń.
-
otwórz podstronę Młociny - plan sytuacyjno - wysokościowy zmniejszony ze skali 1:500 Józefa Kasperskiego do skali 1:1000 z nanoszonymi uwagami ołówkiem
Młociny - plan sytuacyjno - wysokościowy zmniejszony ze skali 1:500 Józefa Kasperskiego do skali 1:1000 z nanoszonymi uwagami ołówkiem
-
otwórz podstronę Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie w stanie ruiny po wojnie. Portyk głównego korpusu, widoczny w głębi po lewej stronie. Ma on formę klasycystyczną: wysoki trójkątny fronton z dekoracją rzeźbiarską w tympanonie, a pod nim rząd potężnych kolumn. Po prawej stronie kadru znajduje się bliższy fragment bocznego portyku lub skrzydła kolumnowego, zachowany jako częściowa ruina. Stoją jeszcze wysokie kolumny o jońskich kapitelach, dźwigające ciężkie belkowanie. Za nimi nie ma już właściwie wnętrz — ściany są wypalone, stropy zawalone. W partii środkowej i przyziemiu zachowały się arkady dolnej kondygnacji oraz fragmenty ścian z prostokątnymi otworami okiennymi. Widać, że budynek miał bardzo czytelny, osiowy układ: ciężki cokół, reprezentacyjny portyk i uporządkowaną kompozycję elewacji.
Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie w stanie ruiny po wojnie. Portyk głównego korpusu, widoczny w głębi po lewej stronie. Ma on formę klasycystyczną: wysoki trójkątny fronton z dekoracją rzeźbiarską w tympanonie, a pod nim rząd potężnych kolumn. Po prawej stronie kadru znajduje się bliższy fragment bocznego portyku lub skrzydła kolumnowego, zachowany jako częściowa ruina. Stoją jeszcze wysokie kolumny o jońskich kapitelach, dźwigające ciężkie belkowanie. Za nimi nie ma już właściwie wnętrz — ściany są wypalone, stropy zawalone. W partii środkowej i przyziemiu zachowały się arkady dolnej kondygnacji oraz fragmenty ścian z prostokątnymi otworami okiennymi. Widać, że budynek miał bardzo czytelny, osiowy układ: ciężki cokół, reprezentacyjny portyk i uporządkowaną kompozycję elewacji.
-
otwórz podstronę karta z czasopisma „Stolica” nr 50/58 zawierający tekst autorstwa Krystyny Kowalskiej i Włodziemierza Serafińskiego pt. Litewski bożek w Królikarni dotyczący osobliwego kamienia będącego niegdyś obiektem kultu na obszarach Grodzieńszczyzny
karta z czasopisma „Stolica” nr 50/58 zawierający tekst autorstwa Krystyny Kowalskiej i Włodziemierza Serafińskiego pt. Litewski bożek w Królikarni dotyczący osobliwego kamienia będącego niegdyś obiektem kultu na obszarach Grodzieńszczyzny
-
otwórz podstronę Kościół garnizonowy - plan sytuacyjny według projektu Kanał bud. Prawosł. Katedral. Sobora /AGAD XXXVIII - 17/
Kościół garnizonowy - plan sytuacyjny według projektu Kanał bud. Prawosł. Katedral. Sobora /AGAD XXXVIII - 17/
-
otwórz podstronę plan Warszawy i Pragi
plan Warszawy i Pragi
