wypis z Gloger Zygmunt, Encyklopedia Staropolska, Warszawa 1902 zawierający ważniejsze epizody w dziejach miejscowego klasztoru począwszy od roku 1622 kiedy to ze wsi Lipie pod Czerskiem sprowadzono i osiedlono przy kościele św. Trójcy (przy ulicy Długiej) zakonników - Archiwum.Zabytek.pl
wypis z Gloger Zygmunt, Encyklopedia Staropolska, Warszawa 1902 zawierający ważniejsze epizody w dziejach miejscowego klasztoru począwszy od roku 1622 kiedy to ze wsi Lipie pod Czerskiem sprowadzono i osiedlono przy kościele św. Trójcy (przy ulicy Długiej) zakonników
Typ: Spuścizny
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OK-13-16
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: Brygitki
Przedmiot karty: słownik
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
fotografia czarno-biała przedstawiająca projekt zabudowań gospodarczych i mieszkalnych wokół dziedzińca z pierwszej poł. XVIII w.; ze zbiorów drezdeńskich
Panorama ruin lewobrzeżnej Warszawy. linia ruin na skarpie warszawskiej. Widać długi ciąg wypalonych kamienic i pozostałości zabudowy: ściany bez dachów, poszarpane szczyty, kikuty murów i puste otwory okienne. Dawna zwarta zabudowa została rozbita na pojedyncze skorupy budynków. Mimo to nadal można odczytać dawny charakter tej części miasta: były to wysokie, wielokondygnacyjne kamienice śródmiejskie, stojące gęsto obok siebie.
wypis z Chodorowicz I., Fryze F., Przewodnik po Warszawie i jej okolicach, Warszawa 1873 dotyczący dziejów tej posesji, powszechnie dostępnego ogrodu, kilkukrotnie zmienianego pod względem formy
Nowy Świat po odbudowie. Po lewej stronie znajduje się duży narożny budynek handlowy. Na jego dachu widać reklamę z napisem „Prasy i Książki”, a na parterze napis „Swoją stolicę”. Budynek ma reprezentacyjny charakter, z wysokimi oknami i szerokimi schodami od strony ulicy. Po prawej stronie stoi niższy, jasny budynek, za którym widoczna jest brama prowadząca w głąb posesji i dalsza zabudowa. Sam Nowy Świat biegnie środkiem kadru i lekko się zwęża w oddali, tworząc charakterystyczną perspektywę. Po obu stronach stoją zwarte pierzeje kamienic, już odbudowanych lub odrestaurowanych. W głębi widać wieże kościołów i wyższe budynki śródmieścia, które zamykają panoramę. Całość sprawia wrażenie miasta już odbudowanego i żyjącego pełnym rytmem: ruch uliczny jest duży, pieszych jest wielu, a przestrzeń wygląda nowocześnie i schludnie.
zawiadomienie z 5 listopada 1951 r. ze strony wicedyrektora warszawskiego oddziału PKZ P. Kozińskiego dla G. Ciołka dotyczący zlecenia Uniwersytetu Warszawskiego z 13 grudnia 1951 r. na wykonanie założeń projektu rozwiązań terenu UW
