notatka dotycząca wzniesienia pałacu w XVIII w. z inicjatywy Piotra de Riaucourta przy ul. Miodowej z murowaną oranżerią oraz kolejnych właścicieli posesji do 1838 r. tj. do momentu nabycia pałacu na siedzibę arcybiskupów warszawskich przez władze Królestwa Polskiego
Zniszczony pałac Lubomirskich - Widok od strony ul. Długiej. Brama wjazdowa z rzeźbami na szczycie. Na uprzątniętym chodniku poustawiane cegły i płyty, gotowe do odbudowy budynku. W oddali ryzalit pałacu.
zawiadomienie z 30 listopada 1951 r. ze strony warszawskiego oddziału PKZ do G. Ciołka o przesłaniu pierwszej częsci dokumentacji naukowej (materiał ikonograficzny do opracowanego przezeń planu urządzania terenów Uniwersytetu Warszawskiego wraz z otoczeniem
