Fragment Starego Miasta u zbiegu ulic Wąski Dunaj i Nowowiejskiej. Po lewej stronie stoi kamienica o bogato opracowanej fasadzie. Elewacja jest płaska, ale silnie zdobiona ornamentalnymi pasami i obramieniami okien. Okna rozmieszczono regularnie w osiach, a dekoracja podkreśla poziome podziały między kondygnacjami. Parter ma masywniejszy charakter, z wyraźnym portalem i dużym otworem zabezpieczonym kratą. W środku kadru stoi narożna kamienica ustawiona ukośnie względem placu. To ona organizuje przestrzeń skrzyżowania. Ma bardziej uporządkowaną, klasycyzującą elewację: wyraźny cokół, gładkie ściany, regularny rytm okien i skromniejszy detal. W górnej części widać dach mansardowy lub łamany, z lukarną.
Kościół św. Kazimierza. Ruina. Widoczna jest partia fasady i bocznych ścian, ale dachy, sklepienia i znaczna część górnych elementów konstrukcji już nie istnieją. Otwory okienne i arkady są puste, szczyty poszarpane, a krawędzie murów nieregularne i oberwane. Widać też resztki bogatszego opracowania architektonicznego — profile gzymsów, obramienia otworów i zarys dawnych podziałów elewacji. Wokół kościoła zalegają ogromne hałdy gruzu. Po lewej stronie stoją wypalone, częściowo zawalone kamienice z uszkodzonymi dachami i pustymi oknami.
fotografia czarno-biała przedstawiająca grunty ekonomii królewskiej na Solcu na terenach pomiędzy ulicami Smolną, Aleją 3 Maja, Solcem i Ludną w pierwszej poł. XVIII w.
Łazienki Królewskie. Pałac na Wodzie. Sala Salomona - ściana wsch.. (stan na 1958).
Plansza autorstwa M. Sulimierskiej - Laube na podkładzie inwentaryzacyjnym z 1945 roku
