wypis z Magier A., Estetyka miasta stołecznego Warszawy, 1826 (rękopis w zbiorach Biblioteki Narodowej – nr 1210) dotyczący założenia w 1776 r. z inicjatywy Izabelli z Czartoryskich Lubomirskiej miejscowej posesji; wzmianka o kolejnych właścicielach po rok 1826
Kościół św. Franciszka. Zniszczenia wojenne. Układ przęseł i monumentalne arkady nawy, które mimo utraty dachu i sklepień nadal wyznaczają dawną przestrzeń świątyni. Nad nawą widoczne są szerokie łuki gurtowe i duże arkady o miękko wyprowadzonych profilach. Ściany wnętrza zachowały bogate, późnobarokowe opracowanie architektoniczne. Widoczne są pilastry o dekoracyjnych głowicach, rozbudowane belkowania i profilowane gzymsy, które porządkują wysokość elewacji wewnętrznych.
