fragment planu miejscowego zespołu pałacowo-ogrodowego z 1682 r.; nadbitka planu zamieszczonego w Ciołek G., Ogrody polskie, Warszawa 1954, s. 63 - Archiwum.Zabytek.pl
Spuścizny: TC-OR-5576-31
Przejdź do widoku obiektu
Politechnika Warszawska. Fasada została skomponowana symetrycznie, z mocno zaakcentowaną osią środkową. Centralna partia ma wielki porządek kolumnowy: wysokie kolumny ujmują trzy duże, półkoliście zamknięte okna. Boczne partie fasady są zaokrąglone i miękko domykają kompozycję, dzięki czemu gmach nie wydaje się sztywny, lecz bardziej dynamiczny i przestrzenny. W tych fragmentach także widać bogaty rytm okien, pilastrów i półkolumn oraz starannie rozłożone gzymsy. Dekoracja rzeźbiarska została przywrócona: nad środkową częścią elewacji stoją figury wieńczące budynek, a poniżej widoczne są kartusze, ornamenty i płyciny z datą „1899”, które wzmacniają ceremonialny charakter całości. Napis „POLITECHNIKA” w zwieńczeniu jednoznacznie podkreśla rangę i tożsamość gmachu.
pismo dyrektora Zarządu Muzeów i Ochrony Zabytków Ministerstwa Kultury i Sztuki z dnia 30 września 1965 r. skierowane do Gerarda Ciołka z prośbą o przybycie na zebranie Zespołu Doradczego do spraw Parków Etnograficznych i Budownictwa Drewnianego
prośba z 21 stycznia 1948 ze strony przedstawicieli Uniwersytetu Warszawskiego (N. Batowska) o wyjaśnienie przez G. Ciołka sprawy rozplanowania Parku Kazimierzowskiego
