wypis z Drege J., Ogrody w Polsce w: Wielka Encyklopedya Powszechna Ilustrowana, t. IV, Warszawa 1904 dotyczący ogrodu Krasińskich przy ul. Długiej, którego początki sięgają prawdopodobnie 1676 r.
Pałac Kazimierzowskich. Od strony ogrodu. Centralna część tej fasady została silnie zaakcentowana płytkim ryzalitem zwieńczonym wysokim, półkolistym szczytem. Niższa kondygnacja ma formę ciężkiej podstawy z arkadowo otwartym podcieniem lub serią dużych arkad, które wizualnie odciążają przyziemie. Powyżej widać dwie kondygnacje ujęte w prosty, pilastrowy lub lizenowy porządek, z wysokimi, regularnie rozmieszczonymi otworami okiennymi. Dekoracja architektoniczna jest oszczędna, lecz starannie rozmieszczona. Oprócz reliefu w szczycie widoczne są płyciny i ornamentalne panele umieszczone pomiędzy otworami, a także wyraźny gzyms oddzielający kondygnacje. Na fotografii dobrze widoczny jest również stan ruin: brak stropów i stolarki, znaczne ubytki murów oraz odsłonięte wnętrze.
Łazienki Królewskie. Pałac na wodzie - sala balowa (kominek na ścianie pn.)
Reprodukcja z W. Tatarkiewicz "Pięć studiów o Łazienkach St. Augusta" 1925.
