wypis z Diderot D., Encyklopedia albo słownik rozumowany nauk, sztuk i rzemiosł, Wrocław 1952, s. 263 wzmiankujący usytuowanie Warszawy - Archiwum.Zabytek.pl
Spuścizny: TC-OR-5580-10
Przejdź do widoku obiektu
Po lewej stronie kadru widoczna jest wysoka kamienica z bogato dekorowaną elewacją. Fasada jest pokryta ornamentalnym malowaniem lub sgraffitem, z wyraźnymi pasami dekoracji między oknami. Dach jest stromy, z lukarnami. To typowa odbudowana kamienica staromiejska o reprezentacyjnym charakterze.
W środku stoi niższa, narożna kamienica o bardziej spokojnej, klasycyzującej fasadzie. Ma wysoki dach czterospadowy kryty dachówką, niewielkie okna w połaci dachowej, regularny układ okien w elewacji i portal wejściowy pośrodku. Zwracają uwagę masywne przypory lub skarpy przy ścianie bocznej, co nadaje budynkowi nieco archaiczny, bardzo staromiejski wygląd.
