zawiadomienie z 18 lutego 1962 r. o przesłanie w załączeniu dwóch egzemplarzy projektu wstępnego założenia ogrodowego przy miejscowym pałacu dla Wydziału Architektury i Nadzoru Budowlanego Dzielnicowej Rady Narodowej Mokotowa ze strony G. Ciołka - Archiwum.Zabytek.pl
Spuścizny: TC-OR-5576-221
Przejdź do widoku obiektu
zawiadomienie z 18 lutego 1962 r. o przesłanie w załączeniu dwóch egzemplarzy projektu wstępnego założenia ogrodowego przy miejscowym pałacu dla Wydziału Architektury i Nadzoru Budowlanego Dzielnicowej Rady Narodowej Mokotowa ze strony G. Ciołka
Typ: Spuścizny
Autor: Gerard Ciołek
Rok wykonania: 1962
Sygnatura: TC-OR-5576-221
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród pałacowy
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Wilanów m. Warszawa
Pałac Potockich - brama wjazdowa. Brama składa się z szerokiego, dwuskrzydłowego przejazdu ujętego między dwoma masywnymi filarami, po bokach których znajdują się węższe przejścia dla pieszych. Filar bramy są bogato profilowane, zakończone gzymsami i dekoracyjnymi wazami kamiennymi (typowe barokowe akcenty o funkcji reprezentacyjnej). Ich proporcje są masywne, co podkreśla monumentalny charakter wjazdu. Na filarach widoczne są też detale ornamentalne, w tym woluty i stylizowane liście akantu. Centralnym elementem bramy jest misternie kuty, żelazny wjazd o dekoracji rokokowej – złożonej z ażurowych motywów roślinnych, wici, rocaille’i i monogramów (niegdyś z herbem Potockich „Pilawa”). Ornamentyka jest lekka, finezyjna, a jednocześnie pełna przepychu – stanowi doskonały przykład artystycznego kowalstwa XVIII wieku. Zniszczenia.
Fragment Starego Miasta u zbiegu ulic Wąski Dunaj i Nowowiejskiej. Po lewej stronie stoi kamienica o bogato opracowanej fasadzie. Elewacja jest płaska, ale silnie zdobiona ornamentalnymi pasami i obramieniami okien. Okna rozmieszczono regularnie w osiach, a dekoracja podkreśla poziome podziały między kondygnacjami. Parter ma masywniejszy charakter, z wyraźnym portalem i dużym otworem zabezpieczonym kratą. W środku kadru stoi narożna kamienica ustawiona ukośnie względem placu. To ona organizuje przestrzeń skrzyżowania. Ma bardziej uporządkowaną, klasycyzującą elewację: wyraźny cokół, gładkie ściany, regularny rytm okien i skromniejszy detal. W górnej części widać dach mansardowy lub łamany, z lukarną.
Łazienki Królewskie. Pałac na wodzie - sala balowa. Ściana pn. (stan w 1918).
Reprodukcja z A. Lauterbach "Styl Stanisława Augusta - Klasycyzm Warszawski XVIII" 1918 rok
