odnośnik do G. Ciołek, Ogrody polskie, Warszawa 1954, rys.100; projekt rozbudowy zamku i ogrodu królewskiego w Warszawie - Archiwum.Zabytek.pl
odnośnik do G. Ciołek, Ogrody polskie, Warszawa 1954, rys.100; projekt rozbudowy zamku i ogrodu królewskiego w Warszawie
Typ: Spuścizny
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5579-4
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród zamkowy
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa – Zamek
Identyfikator: 88905
Autor: brak
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-OR-5579-4
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak
Hasło: ogród zamkowy
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa – Zamek
Identyfikator: 88905
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę odrys elewacji projektu oranżerii według Merliniego z 1776 roku
odrys elewacji projektu oranżerii według Merliniego z 1776 roku -
otwórz podstronę Zamek Królewski-odrys rzutu ogrodu dolnego przy bulwarze wiślanym, z 1764 roku, według Fontany (B)
Zamek Królewski-odrys rzutu ogrodu dolnego przy bulwarze wiślanym, z 1764 roku, według Fontany (B)
-
otwórz podstronę Zniszczone i wypalone kamienice. Ruiny.
Zniszczone i wypalone kamienice. Ruiny.
-
otwórz podstronę wypis z dzieła (tytuł nieczytelny) z 1876 r. (s. 282) zawierający charaktersytykę miejscowego ogrodu
wypis z dzieła (tytuł nieczytelny) z 1876 r. (s. 282) zawierający charaktersytykę miejscowego ogrodu
-
otwórz podstronę Arsenał - Archiwum Miejskie - dziedziniec i podcienie.
Arsenał - Archiwum Miejskie - dziedziniec i podcienie.
-
otwórz podstronę Wilanów-zarys granic gruntów na które Muzeum Narodowe ma otrzymać tytuł własności
Wilanów-zarys granic gruntów na które Muzeum Narodowe ma otrzymać tytuł własności
-
otwórz podstronę reprodukcja litografii ukazującej rzut poziomy przyziemia wraz z tarasem Pałacu na Wodzie – zdjęcie pomiarowe z pocz. XVIII w.
reprodukcja litografii ukazującej rzut poziomy przyziemia wraz z tarasem Pałacu na Wodzie – zdjęcie pomiarowe z pocz. XVIII w.
-
otwórz podstronę Kościół NNMP. Odbudowa. Czworoboczna wieża o prostych, niemal obronnych proporcjach. Jej elewacje są oszczędne, opracowane głównie rytmem wąskich, wysokich przeźroczy i niewielkich otworów, a całość wieńczy dach o stromym spadku, ujęty dekoracyjnymi, schodkowymi szczytami. Od strony wejścia widoczny jest schodkowy szczyt fasady, bardzo typowy dla północnoeuropejskiego i mazowieckiego gotyku ceglanego. Szczyt ten został opracowany oszczędnie, bez rozbudowanego detalu rzeźbiarskiego; jego dekoracyjność wynika przede wszystkim z samego zarysu i rytmu uskoków. Pod nim znajduje się ostrołukowy portal wejściowy.
Kościół NNMP. Odbudowa. Czworoboczna wieża o prostych, niemal obronnych proporcjach. Jej elewacje są oszczędne, opracowane głównie rytmem wąskich, wysokich przeźroczy i niewielkich otworów, a całość wieńczy dach o stromym spadku, ujęty dekoracyjnymi, schodkowymi szczytami. Od strony wejścia widoczny jest schodkowy szczyt fasady, bardzo typowy dla północnoeuropejskiego i mazowieckiego gotyku ceglanego. Szczyt ten został opracowany oszczędnie, bez rozbudowanego detalu rzeźbiarskiego; jego dekoracyjność wynika przede wszystkim z samego zarysu i rytmu uskoków. Pod nim znajduje się ostrołukowy portal wejściowy.
-
otwórz podstronę obwoluta
obwoluta
-
otwórz podstronę Kamienice. Dawne ruiny zastąpił zwarty ciąg odnowionych kamienic o zróżnicowanych, ale harmonijnych fasadach. Po lewej stronie dominuje największy budynek o klasycyzującej elewacji, z wyraźnym rytmem okien, boniowanym parterem i arkadowym podcieniem. Dalej ciągną się kolejne kamienice, nieco węższe i skromniejsze, ale utrzymane w jednolitej linii zabudowy. Ulica przed domami jest szeroka, gładko wyasfaltowana i wyraźnie już w pełni miejska. Widać przejście dla pieszych, zaparkowany rząd samochodów oraz spacerujących ludzi, co nadaje scenie zwyczajny, codzienny charakter. W oddali, po prawej stronie, zamyka perspektywę wieża kościoła, a całość sprawia wrażenie spokojnego, odbudowanego miasta, które odzyskało dawny porządek i funkcję.
Kamienice. Dawne ruiny zastąpił zwarty ciąg odnowionych kamienic o zróżnicowanych, ale harmonijnych fasadach. Po lewej stronie dominuje największy budynek o klasycyzującej elewacji, z wyraźnym rytmem okien, boniowanym parterem i arkadowym podcieniem. Dalej ciągną się kolejne kamienice, nieco węższe i skromniejsze, ale utrzymane w jednolitej linii zabudowy. Ulica przed domami jest szeroka, gładko wyasfaltowana i wyraźnie już w pełni miejska. Widać przejście dla pieszych, zaparkowany rząd samochodów oraz spacerujących ludzi, co nadaje scenie zwyczajny, codzienny charakter. W oddali, po prawej stronie, zamyka perspektywę wieża kościoła, a całość sprawia wrażenie spokojnego, odbudowanego miasta, które odzyskało dawny porządek i funkcję.
