Ujazdów-odrys planu sytuacyjnego "Pole Marsowe", - według materiałów archiwalnych. Arkusz IV - Archiwum.Zabytek.pl
Ujazdów-odrys planu sytuacyjnego "Pole Marsowe", - według materiałów archiwalnych. Arkusz IV
Typ: Spuścizny
Autor: Gerard Ciołek
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-5534
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 98051
Autor: Gerard Ciołek
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-5534
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 98051
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę Pałac Przebendowskich to barokowa rezydencja o malowniczej, dynamicznej kompozycji, której najbardziej charakterystycznym elementem jest półkolisty ryzalit. Ta zaokrąglona część elewacji nadaje budowli reprezentacyjny i bardziej pałacowy charakter. Przyziemie zostało otwarte szerokimi arkadami, ponad którymi biegnie balkon z kutą balustradą. Wyższa kondygnacja ujęta jest pilastrami i ozdobiona bogatszym detalem, zwłaszcza w obramieniach okien i naczółkach. Całość łączy masywną bryłę z dekoracyjnością typową dla architektury barokowej, mimo że na zdjęciu budynek widoczny jest już jako ruina.
Pałac Przebendowskich to barokowa rezydencja o malowniczej, dynamicznej kompozycji, której najbardziej charakterystycznym elementem jest półkolisty ryzalit. Ta zaokrąglona część elewacji nadaje budowli reprezentacyjny i bardziej pałacowy charakter. Przyziemie zostało otwarte szerokimi arkadami, ponad którymi biegnie balkon z kutą balustradą. Wyższa kondygnacja ujęta jest pilastrami i ozdobiona bogatszym detalem, zwłaszcza w obramieniach okien i naczółkach. Całość łączy masywną bryłę z dekoracyjnością typową dla architektury barokowej, mimo że na zdjęciu budynek widoczny jest już jako ruina. -
otwórz podstronę Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny - elewacja frontowa z głównym portalem.
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny - elewacja frontowa z głównym portalem.
-
otwórz podstronę ilustracja związana z hasłem - teatr - amfiteatr w Łazienkach Królewskich
ilustracja związana z hasłem - teatr - amfiteatr w Łazienkach Królewskich
-
otwórz podstronę prośba Gerarda Ciołka z dnia 15 czerwca 1958 r. skierowana do Zakładu Architektury Krajobrazu Politechniki Warszawskiej o wykonanie odbitek ozalidowych lub fotograficznych planów ogrodowych
prośba Gerarda Ciołka z dnia 15 czerwca 1958 r. skierowana do Zakładu Architektury Krajobrazu Politechniki Warszawskiej o wykonanie odbitek ozalidowych lub fotograficznych planów ogrodowych
-
otwórz podstronę wypis ze Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego na temat założenia Pałacu Kazimierzowskiego w Warszawie
wypis ze Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego na temat założenia Pałacu Kazimierzowskiego w Warszawie
-
otwórz podstronę założenie pałacowo-ogrodowe - wnętrze: skrzydło prawe: wazon
założenie pałacowo-ogrodowe - wnętrze: skrzydło prawe: wazon
-
otwórz podstronę Zabudowa miejska. Zniszczone kamienice. Widoczne fragmenty boniowania na elewacjach.
Zabudowa miejska. Zniszczone kamienice. Widoczne fragmenty boniowania na elewacjach.
-
otwórz podstronę pałac Krasińskich - elewacja zach. tympanon, detale
pałac Krasińskich - elewacja zach. tympanon, detale
-
otwórz podstronę Pałac Borchów inaczej pałac Arcybiskupi - zniszczona kaplica w ogrodzie.
Pałac Borchów inaczej pałac Arcybiskupi - zniszczona kaplica w ogrodzie.
-
otwórz podstronę Panorama ruin lewobrzeżnej Warszawy. linia ruin na skarpie warszawskiej. Widać długi ciąg wypalonych kamienic i pozostałości zabudowy: ściany bez dachów, poszarpane szczyty, kikuty murów i puste otwory okienne. Dawna zwarta zabudowa została rozbita na pojedyncze skorupy budynków. Mimo to nadal można odczytać dawny charakter tej części miasta: były to wysokie, wielokondygnacyjne kamienice śródmiejskie, stojące gęsto obok siebie.
Panorama ruin lewobrzeżnej Warszawy. linia ruin na skarpie warszawskiej. Widać długi ciąg wypalonych kamienic i pozostałości zabudowy: ściany bez dachów, poszarpane szczyty, kikuty murów i puste otwory okienne. Dawna zwarta zabudowa została rozbita na pojedyncze skorupy budynków. Mimo to nadal można odczytać dawny charakter tej części miasta: były to wysokie, wielokondygnacyjne kamienice śródmiejskie, stojące gęsto obok siebie.
