Zamek królewski-plan ogrodu według planu uregulowania m. Pragi, zredukowany i przerysowany przez Józefa Góreckiego z podziałką 1:2700 z roku 1828 - Archiwum.Zabytek.pl
Zamek królewski-plan ogrodu według planu uregulowania m. Pragi, zredukowany i przerysowany przez Józefa Góreckiego z podziałką 1:2700 z roku 1828
Typ: Spuścizny
Autor: Zakład Architektury Politechniki w Warszawie
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-5946
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 98975
Autor: Zakład Architektury Politechniki w Warszawie
Rok wykonania: brak
Sygnatura: TC-P-5946
Nazwa zbioru: Teki Ciołka
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: brak danych
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 98975
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała przedstawiająca projekt otoczenia pałacu od południa
fotografia czarno-biała przedstawiająca projekt otoczenia pałacu od południa -
otwórz podstronę Wilanów-odbitka orientacyjnego planu zagospodarowania przestrzennego
Wilanów-odbitka orientacyjnego planu zagospodarowania przestrzennego
-
otwórz podstronę notatka dotycząca dziejów miejscowej posesji od roku 1643 po dwudziestolecie międzywojenne; dwie karty
notatka dotycząca dziejów miejscowej posesji od roku 1643 po dwudziestolecie międzywojenne; dwie karty
-
otwórz podstronę Narożny budynek przy Marszałkowskiej 55/73 od strony Wilczej, bo właśnie ten dom był znany z dużej tarczy zegarowej na elewacji. Dolne kondygnacje są mocniej opracowane, z wyraźnym cokołem i dużymi otworami parteru przeznaczonymi zapewne na lokale usługowe. W środkowej części widać także bardziej ozdobny fragment fasady z portalem wejściowym i klasycyzującymi detalami. Budynek stoi przy bardzo szerokiej ulicy i został pomyślany nie jako zwykła kamienica, lecz jako część wielkomiejskiej kompozycji. Ma skalę większą niż przedwojenna zabudowa śródmiejska: jest długi, jednolity i podporządkowany osi ulicy. Jednocześnie nie jest całkiem surowy, bo jego elewację ożywiają gzymsy, balustrady attyki i drobne dekoracyjne podziały.
Narożny budynek przy Marszałkowskiej 55/73 od strony Wilczej, bo właśnie ten dom był znany z dużej tarczy zegarowej na elewacji. Dolne kondygnacje są mocniej opracowane, z wyraźnym cokołem i dużymi otworami parteru przeznaczonymi zapewne na lokale usługowe. W środkowej części widać także bardziej ozdobny fragment fasady z portalem wejściowym i klasycyzującymi detalami. Budynek stoi przy bardzo szerokiej ulicy i został pomyślany nie jako zwykła kamienica, lecz jako część wielkomiejskiej kompozycji. Ma skalę większą niż przedwojenna zabudowa śródmiejska: jest długi, jednolity i podporządkowany osi ulicy. Jednocześnie nie jest całkiem surowy, bo jego elewację ożywiają gzymsy, balustrady attyki i drobne dekoracyjne podziały.
-
otwórz podstronę karta z opisem i fotografia przedstawiająca wg opisu: „Taras 1680-1710, Wilanów”
karta z opisem i fotografia przedstawiająca wg opisu: „Taras 1680-1710, Wilanów”
-
otwórz podstronę zwięzła notatka informująca na temat ogrodów Mniszchów, stanowiąca kartę do szczegółowego uzupełnienia; dopisek: "zob. ogrody Potockich"
zwięzła notatka informująca na temat ogrodów Mniszchów, stanowiąca kartę do szczegółowego uzupełnienia; dopisek: "zob. ogrody Potockich"
-
otwórz podstronę krzyż drewniany przy posesji
krzyż drewniany przy posesji
-
otwórz podstronę Kościół św. Aleksandra. Po odbudowie. Główny korpus budowli ma kształt cylindryczny i jest zwieńczony szeroką kopułą o gładkim, niskim profilu. Kopuła osadzona jest na wysokim tamburze, którego elewacja została rozczłonkowana rytmem półkoliście zamkniętych wnęk okiennych. Całość zamyka profilowany gzyms koronujący, ponad którym wznosi się kopuła zakończona krzyżem. Do rotundy od frontu przylega monumentalny portyk kolumnowy o charakterze klasycznym. Składa się on z sześciu smukłych kolumn w porządku korynckim, ustawionych na wysokim stylobacie. Kolumny podtrzymują pełne belkowanie oraz trójkątny fronton z bogato profilowanym gzymsem. Kapitele kolumn zdobione są motywami roślinnymi charakterystycznymi dla porządku korynckiego. Portyk poprzedzony jest szerokimi schodami prowadzącymi do głównego wejścia do świątyni.
Kościół św. Aleksandra. Po odbudowie. Główny korpus budowli ma kształt cylindryczny i jest zwieńczony szeroką kopułą o gładkim, niskim profilu. Kopuła osadzona jest na wysokim tamburze, którego elewacja została rozczłonkowana rytmem półkoliście zamkniętych wnęk okiennych. Całość zamyka profilowany gzyms koronujący, ponad którym wznosi się kopuła zakończona krzyżem. Do rotundy od frontu przylega monumentalny portyk kolumnowy o charakterze klasycznym. Składa się on z sześciu smukłych kolumn w porządku korynckim, ustawionych na wysokim stylobacie. Kolumny podtrzymują pełne belkowanie oraz trójkątny fronton z bogato profilowanym gzymsem. Kapitele kolumn zdobione są motywami roślinnymi charakterystycznymi dla porządku korynckiego. Portyk poprzedzony jest szerokimi schodami prowadzącymi do głównego wejścia do świątyni.
-
otwórz podstronę Muzeum Narodowe - zbiory - pas lity czterostronny - Warszawa lub Lipków /Paschalis Jakubowicz 1788 - 1790 rok/ - głowa i wciąża /fragment/ - awers
Muzeum Narodowe - zbiory - pas lity czterostronny - Warszawa lub Lipków /Paschalis Jakubowicz 1788 - 1790 rok/ - głowa i wciąża /fragment/ - awers
-
otwórz podstronę fiszka robocza
fiszka robocza
