Bazylika św. Jerzego. Fragment gotyckiego portalu wejściowego osadzonego w ceglanej elewacji świątyni. Kamienne kolumienki flankujące wejście. Są one smukłe, cylindryczne, zestawione w wiązki i ustawione na wspólnych bazach. W połowie wysokości przewiązane są pierścieniowymi gzymsikami, które porządkują podział pionowy. Kolumienki podtrzymują dekoracyjny kapitel z bogatą ornamentyką roślinną – widoczne są stylizowane liście o miękko modelowanych krawędziach, charakterystyczne dla gotyku. Po prawej stronie kadru znajduje się fragment drewnianych drzwi z ozdobnymi, kutymi okuciami o motywach roślinnych i geometrycznych, rozmieszczonymi symetrycznie. Nad nimi widoczny jest fragment tympanonu z płaskorzeźbioną dekoracją roślinną
Zbliżenie ukazuje kamienne kolumienki flankujące wejście.
Kościół św. Mikołaja. Elewacja boczna. Prosta ściana nawy przykrytej stromym, dwuspadowym dachem pokrytym dachówką. W elewacji widoczne są ostrołukowe, gotyckie okna z maswerkami – smukłe i wysokie, charakterystyczne dla architektury średniowiecznej. Po lewej stronie znajduje się dobudowany przedsionek o formach klasycystycznych – niewielki portyk z trójkątnym frontonem i pilastrami. Wejście zamknięte jest półkoliście i zabezpieczone metalową kratą.
Bazylika św. Jerzego. Wysokie, ostrołukowe okna z maswerkami, rozmieszczone pomiędzy przyporami wzmacniającymi ściany. Pionowe linie przypór oraz strzeliste okna nadają świątyni smukłości i podkreślają jej wertykalizm – typową cechę gotyku.
Kościół pw. Narodzenia NMP. Wnętrze zakrystii. Sklepienie krzyżowo-żebrowe o wyraźnie gotyckiej konstrukcji. Żebra zbiegają się w zwornikach, a pola między nimi pokryte są bogatą, ornamentalną polichromią o motywach roślinnych i wiciowych. Na ścianie poniżej sklepienia znajdują się elementy wyposażenia: po lewej stronie widoczna jest figura świętego o aureoli, wykonana w drewnie lub kamieniu, ustawiona przy ścianie. Obok zawieszony jest duży obraz w wielobocznej ramie, przedstawiający scenę religijną (prawdopodobnie wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem lub scenę z udziałem świętych). Po prawej stronie znajduje się kolejna figura świętego oraz niewielka, prostokątna szafa lub konfesjonał o dekorowanych płycinach.
Kościół po ewangelicki. Budowla ma prostą, zwartą bryłę o planie zbliżonym do prostokąta. Nawa przykryta jest wysokim, stromym dachem czterospadowym pokrytym dachówką ceramiczną. Elewacje są gładkie, pozbawione rozbudowanej dekoracji, co podkreśla skromniejszy, protestancki charakter świątyni. Najbardziej charakterystycznym elementem jest cylindryczna wieża przylegająca do korpusu kościoła. Zwieńczona jest ona latarnią z otwartą kolumnadą oraz kopułowym hełmem zakończonym iglicą i chorągiewką. W górnej partii wieży widoczny jest taras lub galeria z balustradą, co nadaje jej lekkości i klasycyzującego charakteru.
Bazylika św. Jerzego. Wnętrze. Po lewej stronie widoczny jest masywny filar międzynawowy, pokryty dekoracyjną polichromią o geometrycznych podziałach. W jego sąsiedztwie znajduje się wysmukła, wolnostojąca ambona o formach neogotyckich – zwieńczona smukłą wieżyczką z ażurowymi maswerkami i ostrołukowymi przeźroczami. Trzon ambony oparty jest na profilowanej podstawie, a całość nawiązuje stylistycznie do średniowiecznej architektury świątyni. W tle widoczne są potężne, cylindryczne kolumny oraz fragment empory organowej. Po prawej stronie znajduje się bogato zdobiony ołtarz boczny z rzeźbą Ukrzyżowanego Chrystusa, flankowany figurami świętych. Nad nim wznosi się dekoracyjna nastawa z kolumnami i rzeźbionymi ornamentami. Obok zawieszone są obrazy o tematyce religijnej, przedstawiające sceny pasyjne.
Bazylika św. Jerzego. Wnętrze. Masywne, wieloboczne bazy filarów o wiązkowej konstrukcji. Każdy filar składa się z kilku smukłych służek, które wyrastają ze wspólnej, profilowanej podstawy i przechodzą ku górze w żebra sklepienne. Trzony filarów pokryte są dekoracyjną polichromią – widoczne są motywy geometryczne, pasowe oraz ornamentalne. Posadzka ułożona jest z jasnych płytek o kształcie zbliżonym do sześciokątów lub wieloboków, z ciemniejszymi, kwadratowymi wstawkami tworzącymi regularny, rytmiczny wzór.
Bazylika św. Jerzego. Wnętrze. Nawa główna wraz z arkadami otwierającymi się na nawy boczne. Wnętrze ma charakter halowy – wysokie, smukłe filary podtrzymują ostrołukowe arkady oraz sklepienia krzyżowo-żebrowe. Żebra sklepienne tworzą dekoracyjny, rytmiczny układ podkreślający wertykalizm przestrzeni. Ściany oraz łuki pokryte są polichromią o motywach ornamentalnych i geometrycznych. Na jednym z filarów umieszczony jest krucyfiks z rzeźbą Chrystusa, stanowiący wyraźny akcent kompozycyjny. W tle widoczne jest duże okno rozetowe, przez które do wnętrza wpada światło, rozświetlając przestrzeń prezbiterialną. Po prawej stronie znajdują się obrazy Drogi Krzyżowej zawieszone wzdłuż ściany nawy bocznej.
