Kościół Świętej Trójcy. Wnętrze. Nawa boczna ze sklepieniami krzyżowo-żebrowymi o stosunkowo płytkim wysklepieniu, z delikatnie zarysowanymi żebrami zbiegającymi się w zwornikach. Łuki mają formę ostrołukową. W głębi widoczny jest boczny ołtarz o formach barokizujących, z kolumnowym ujęciem i wyraźnie zaakcentowanym zwieńczeniem, mieszczący rzeźbiarskie przedstawienie.
Kościół Świętej Trójcy. Korpus nawowy jest wysoki, przykryty stromym dachem dwuspadowym o jednolitej połaci, z niewielkimi otworami wentylacyjnymi rozmieszczonymi rytmicznie w pokryciu. Ściana nawy artykułowana jest pasem półkoliście zamkniętych okien umieszczonych w górnej kondygnacji, co wskazuje na doświetlenie przestrzeni ponad arkadami międzynawowymi. Widoczna jest także niewielka przybudówka o formie zbliżonej do kaplicy, z trójkątnym szczytem oraz osobnym wejściem. Na styku połaci dachowych wyrasta niewielka sygnaturka o ośmiobocznym tamburze i cebulastym hełmie, stanowiąca wertykalny akcent w środkowej części bryły.
