zabudowa dzielnicy Żoliborz. Widok ogólny zabudowy Żoliborza od strony południowej - Archiwum.Zabytek.pl
zabudowa dzielnicy Żoliborz. Widok ogólny zabudowy Żoliborza od strony południowej
Typ: Fototeka
Autor: Zbyszko Siemaszko
Rok wykonania: 1975
Sygnatura: FL-czb-3821
Nazwa zbioru: Fototeka lotnicza
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: układ urbanistyczny
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 19758
Autor: Zbyszko Siemaszko
Rok wykonania: 1975
Sygnatura: FL-czb-3821
Nazwa zbioru: Fototeka lotnicza
Imię i nazwisko: brak danych
Hasło: brak danych
Przedmiot karty: układ urbanistyczny
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Miejscowość historyczna: Warszawa
Identyfikator: 19758
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała przedstawiająca plan okolic Warszawy z 1817 r.
fotografia czarno-biała przedstawiająca plan okolic Warszawy z 1817 r. -
otwórz podstronę Muzeum Narodowe - zbiory - pas lity czterostronny - Kobyłka /1781 - 1794 rok/ - głowa i wciąża /fragment/ - awers
Muzeum Narodowe - zbiory - pas lity czterostronny - Kobyłka /1781 - 1794 rok/ - głowa i wciąża /fragment/ - awers
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała przedstawiająca plan ogrodu w Mokotowie z pocz. XIX w.
fotografia czarno-biała przedstawiająca plan ogrodu w Mokotowie z pocz. XIX w.
-
otwórz podstronę Pałac Kazimierzowskich. Najbardziej wyeksponowanym elementem jest portyk kolumnowy poprzedzający część środkową. Portyk ten został zwieńczony trójkątnym frontonem, co nadaje budowli wyraźne odniesienie do wzorów antycznych. Kolumny są wysokie i smukłe. Elewacja została rozczłonkowana rytmem pionowych osi okiennych. W kondygnacji wyższej przeważają prostokątne otwory okienne ujęte w skromne, lecz eleganckie obramienia. Partię tę wieńczy silnie zaznaczony gzyms koronujący. Przyziemie opracowano ciężej — z boniowaniem i arkadowo zamkniętymi otworami.
Pałac Kazimierzowskich. Najbardziej wyeksponowanym elementem jest portyk kolumnowy poprzedzający część środkową. Portyk ten został zwieńczony trójkątnym frontonem, co nadaje budowli wyraźne odniesienie do wzorów antycznych. Kolumny są wysokie i smukłe. Elewacja została rozczłonkowana rytmem pionowych osi okiennych. W kondygnacji wyższej przeważają prostokątne otwory okienne ujęte w skromne, lecz eleganckie obramienia. Partię tę wieńczy silnie zaznaczony gzyms koronujący. Przyziemie opracowano ciężej — z boniowaniem i arkadowo zamkniętymi otworami.
-
otwórz podstronę posiadłości książąt Poniatowskich na Koszykach z 1787 r. wykonany przez S. Miłoszewskiego w 1949 r. – zamieszczony w Ciołek G., Ogrody polskie, Warszawa 1954, s. 97
posiadłości książąt Poniatowskich na Koszykach z 1787 r. wykonany przez S. Miłoszewskiego w 1949 r. – zamieszczony w Ciołek G., Ogrody polskie, Warszawa 1954, s. 97
-
otwórz podstronę Zniszczony pałac Czapskich. Korpus główny pałacu. Widok od strony ul. Traugutta. Szczyt z tympanonem.
Zniszczony pałac Czapskich. Korpus główny pałacu. Widok od strony ul. Traugutta. Szczyt z tympanonem.
-
otwórz podstronę Kościół św. Jana Bożego. Zniszczenia. Wypalona ruina z zachowaną fasadą i bocznymi skrzydłami. Fasada ma prostą, klasycyzującą kompozycję: jej centralną część akcentuje wysoki, trójkątny szczyt z okrągłym otworem w górnej partii, poniżej zaś biegnie pas gzymsu i belkowania z ledwie czytelną inskrypcją. Pionowy porządek elewacji wyznaczają pilastry lub spłaszczone lizeny, które dzielą ścianę na regularne pola.
Kościół św. Jana Bożego. Zniszczenia. Wypalona ruina z zachowaną fasadą i bocznymi skrzydłami. Fasada ma prostą, klasycyzującą kompozycję: jej centralną część akcentuje wysoki, trójkątny szczyt z okrągłym otworem w górnej partii, poniżej zaś biegnie pas gzymsu i belkowania z ledwie czytelną inskrypcją. Pionowy porządek elewacji wyznaczają pilastry lub spłaszczone lizeny, które dzielą ścianę na regularne pola.
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała przedstawiająca przekrój podłużny fragmentu miejscowej posesji
fotografia czarno-biała przedstawiająca przekrój podłużny fragmentu miejscowej posesji
-
otwórz podstronę Po odbudowie rynek starego miasta od strony Jana Dekerta. Skrajna kamienica po lewej jest dość prosta i masywna, z oszczędnym detalem i wyraźnie zaznaczonym portalem wejściowym. Obok niej stoi dom o jaśniejszej fasadzie, bardziej dekoracyjny, z regularnym układem okien i delikatnym ornamentalnym opracowaniem ściany. Dalej widać kilka kamienic o spokojniejszych, klasycyzujących elewacjach, z prostokątnymi oknami rozmieszczonymi w równych osiach i z parterami otwartymi bramami. Najbardziej charakterystyczne są dachy. Nie tworzą jednej równej linii, lecz malowniczą, nieregularną sylwetę: jedne są strome, inne niższe, pojawiają się lukarny, małe okna poddaszy i dwie wyraźne nadbudówki wieńczące środkową część zespołu.
Po odbudowie rynek starego miasta od strony Jana Dekerta. Skrajna kamienica po lewej jest dość prosta i masywna, z oszczędnym detalem i wyraźnie zaznaczonym portalem wejściowym. Obok niej stoi dom o jaśniejszej fasadzie, bardziej dekoracyjny, z regularnym układem okien i delikatnym ornamentalnym opracowaniem ściany. Dalej widać kilka kamienic o spokojniejszych, klasycyzujących elewacjach, z prostokątnymi oknami rozmieszczonymi w równych osiach i z parterami otwartymi bramami. Najbardziej charakterystyczne są dachy. Nie tworzą jednej równej linii, lecz malowniczą, nieregularną sylwetę: jedne są strome, inne niższe, pojawiają się lukarny, małe okna poddaszy i dwie wyraźne nadbudówki wieńczące środkową część zespołu.
-
otwórz podstronę zespól urbanistyczny. Widok Starego Miasta od strony północnej - wschodniej
zespól urbanistyczny. Widok Starego Miasta od strony północnej - wschodniej
