Po odbudowie rynek starego miasta od strony Jana Dekerta. Skrajna kamienica po lewej jest dość prosta i masywna, z oszczędnym detalem i wyraźnie zaznaczonym portalem wejściowym. Obok niej stoi dom o jaśniejszej fasadzie, bardziej dekoracyjny, z regularnym układem okien i delikatnym ornamentalnym opracowaniem ściany. Dalej widać kilka kamienic o spokojniejszych, klasycyzujących elewacjach, z prostokątnymi oknami rozmieszczonymi w równych osiach i z parterami otwartymi bramami. Najbardziej charakterystyczne są dachy. Nie tworzą jednej równej linii, lecz malowniczą, nieregularną sylwetę: jedne są strome, inne niższe, pojawiają się lukarny, małe okna poddaszy i dwie wyraźne nadbudówki wieńczące środkową część zespołu.