Kościół Przemienienia Pańskiego. Centralna część fasady akcentuje wysoki otwór okienny o zamknięciu łukowym, umieszczony ponad głównym wejściem. Portal wejściowy jest prosty, ale wyraźnie osadzony w osi kompozycji. Bryła kościoła jest wydłużona i salowa, z prostym korpusem nawowym rozciągającym się za fasadą. Po bokach widoczne są niższe aneksy lub kaplice, również opracowane w uproszczonych formach klasycyzujących, z własnymi małymi naczółkami. Elewacje boczne są znacznie spokojniejsze od frontu.
wypis z Łubieński Władysław, Świat we wszystkich swoich częściach większych y mniejszych…, t. II, Wrocław 1740, s. 397 wzmiankujący m.in. ufundowanie klasztoru przez Władysława IV
