Ruiny kamienic w okolicy kościoła św. Marcina w kierunku placu zamkowego. Widoczne rusztowanie podczas odbudowy i Warszawskie gołębie. - Archiwum.Zabytek.pl
Ruiny kamienic w okolicy kościoła św. Marcina w kierunku placu zamkowego. Widoczne rusztowanie podczas odbudowy i Warszawskie gołębie.
Typ: Fototeka
Autor: L. Sempoliński
Rok wykonania: 1948
Sygnatura: FN-ODZ-102530
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Piwna
Identyfikator: NID_F_14_F.58871
Autor: L. Sempoliński
Rok wykonania: 1948
Sygnatura: FN-ODZ-102530
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Piwna
Identyfikator: NID_F_14_F.58871
Aby dodawać lub przeglądać notatki musisz się zalogować.
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się
-
otwórz podstronę mapa wsi Buraków oraz Powązek. Wycinek ze sztychowanej mapy dziewiętnastowiecznej. Przerys z Archiwum G Akt Dawnych N 19 322- 19
mapa wsi Buraków oraz Powązek. Wycinek ze sztychowanej mapy dziewiętnastowiecznej. Przerys z Archiwum G Akt Dawnych N 19 322- 19 -
otwórz podstronę Wilanów-plan sytuacyjny niwelacyjny górnego tarasu ogródku, na osi pałacowej (szt. 3)
Wilanów-plan sytuacyjny niwelacyjny górnego tarasu ogródku, na osi pałacowej (szt. 3)
-
otwórz podstronę odsyłacz do Święcki Tomasz, Opis Starożytney Polski, Warszawa 1816, s. 266 wzmiankujący klasztor i kościół reformatów ufundowany przez rodzinę Skaryszewskich
odsyłacz do Święcki Tomasz, Opis Starożytney Polski, Warszawa 1816, s. 266 wzmiankujący klasztor i kościół reformatów ufundowany przez rodzinę Skaryszewskich
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała przedstawiająca szkicowy projekt budowy koszar przy Pałacu Kazimierzowskim; plan sytuacyjny z pierwszej poł. XVIII w. – ze zbiorów Archiwum w Dreźnie; 1950 r.
fotografia czarno-biała przedstawiająca szkicowy projekt budowy koszar przy Pałacu Kazimierzowskim; plan sytuacyjny z pierwszej poł. XVIII w. – ze zbiorów Archiwum w Dreźnie; 1950 r.
-
otwórz podstronę kościół karmelicki - elewacja frag. płaskorzeźby
kościół karmelicki - elewacja frag. płaskorzeźby
-
otwórz podstronę 2 fotografie czarno-białe przedstawiające widok od północy prawdopodobnie z pałacowego tarasu
2 fotografie czarno-białe przedstawiające widok od północy prawdopodobnie z pałacowego tarasu
-
otwórz podstronę Kościół Sióstr Wizytek - koronka z serwetki, XVII wiek, Norwegia, detale
Kościół Sióstr Wizytek - koronka z serwetki, XVII wiek, Norwegia, detale
-
otwórz podstronę wypis z Tatarkiewicz W., Królikarnia: analiza i dzieje, Warszawa 1938, s. 11 wzmiankujący przynależność miejscowej posesji do rodu Paców
wypis z Tatarkiewicz W., Królikarnia: analiza i dzieje, Warszawa 1938, s. 11 wzmiankujący przynależność miejscowej posesji do rodu Paców
-
otwórz podstronę Kościół św. Aleksandra. Główna część budowli ma formę rotundy, której ściany artykułowane są pilastrami i półkolumnami oraz zwieńczone wyraźnym gzymsem koronującym. W elewacji rotundy znajdują się wysokie, półkoliście zamknięte wnęki okienne i arkady, typowe dla klasycyzującej kompozycji. Część murów rotundy została zniszczona, przez co widoczny jest przekrój konstrukcji ścian oraz fragmenty wewnętrznej struktury budynku. Od frontu do rotundy przylega portyk kolumnowy. Zachowały się fragmenty kolumn o klasycznych proporcjach oraz części belkowania. Po lewej stronie znajduje się wolnostojąca wieża dzwonnicza. Ma ona formę kilkukondygnacyjnej konstrukcji o klasycystycznej kompozycji. Dolna część wieży ma prostokątny rzut i jest masywna, natomiast wyższa kondygnacja jest przepruta dużymi arkadowymi otworami dzwonowymi. Naroża wieży są akcentowane pilastrami, a powyżej znajduje się profilowany gzyms.
Kościół św. Aleksandra. Główna część budowli ma formę rotundy, której ściany artykułowane są pilastrami i półkolumnami oraz zwieńczone wyraźnym gzymsem koronującym. W elewacji rotundy znajdują się wysokie, półkoliście zamknięte wnęki okienne i arkady, typowe dla klasycyzującej kompozycji. Część murów rotundy została zniszczona, przez co widoczny jest przekrój konstrukcji ścian oraz fragmenty wewnętrznej struktury budynku. Od frontu do rotundy przylega portyk kolumnowy. Zachowały się fragmenty kolumn o klasycznych proporcjach oraz części belkowania. Po lewej stronie znajduje się wolnostojąca wieża dzwonnicza. Ma ona formę kilkukondygnacyjnej konstrukcji o klasycystycznej kompozycji. Dolna część wieży ma prostokątny rzut i jest masywna, natomiast wyższa kondygnacja jest przepruta dużymi arkadowymi otworami dzwonowymi. Naroża wieży są akcentowane pilastrami, a powyżej znajduje się profilowany gzyms.
-
otwórz podstronę Teatr Wielki - tympanon
Teatr Wielki - tympanon
