Pałac Kazimierzowskich. Korpus główny dwukondygnacyjny osadzony na wyraźnie wydzielonym, wysokim przyziemiu. Dolna kondygnacja ma cięższy, bardziej masywny charakter, z rytmem arkadowych otworów i boniowaniem, co wzmacnia wrażenie solidnej bazy. Fasada jest ściśle symetryczna i podporządkowana osi głównej, typowej dla architektury reprezentacyjnej. Najsilniejszym akcentem jest portyk kolumnowy od frontu, zwieńczony trójkątnym frontonem. To element jednoznacznie odwołujący się do repertuaru antycznego i klasycystycznego. - Archiwum.Zabytek.pl
Pałac Kazimierzowskich. Korpus główny dwukondygnacyjny osadzony na wyraźnie wydzielonym, wysokim przyziemiu. Dolna kondygnacja ma cięższy, bardziej masywny charakter, z rytmem arkadowych otworów i boniowaniem, co wzmacnia wrażenie solidnej bazy. Fasada jest ściśle symetryczna i podporządkowana osi głównej, typowej dla architektury reprezentacyjnej. Najsilniejszym akcentem jest portyk kolumnowy od frontu, zwieńczony trójkątnym frontonem. To element jednoznacznie odwołujący się do repertuaru antycznego i klasycystycznego.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1962
Sygnatura: FN-ODZ-84257
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Krakowskie Przedmieście
Numer budynku: 26/28
Plac Zamkowy w czasie wojennych zniszczeń. Dominującym obiektem jest duży, narożny pałac lub kamienica pałacowa stojąca w centrum kadru. Budynek zachował główną bryłę i znaczną część elewacji, ale jest ciężko uszkodzony: dach został w dużej mierze zniszczony, wnętrza są wypalone, a w ścianach widać liczne ślady ostrzału i wyrwy. Zachowały się regularne osie okienne, gzymsy i portalowe obramienia, co pokazuje, że była to architektura reprezentacyjna, o klasycyzującym charakterze. Na pierwszym planie rozciąga się pusty, brukowany plac, niemal pozbawiony ruchu. Widać tylko jedną osobę przechodzącą przez otwartą przestrzeń, co mocno podkreśla skalę zniszczenia i pustki. Przy centralnym budynku stoi również latarnia uliczna, zachowana mimo ruin wokół.
wypis z Jezierski F. S., Niektóre wyrazy porządkiem abecadła zebrane, Warszawa 1791 (tekst według Wybór pism, Warszawa 1952) charakteryzujący typ zabudowy miejskiej w Warszawie oraz wzmianka dotyczący zaniedbanych rejonów przedmieścia – w tym także ogrody
