Zniszczony pałac Raczyńskich. Widok od strony ogrodu. - Archiwum.Zabytek.pl
Zniszczony pałac Raczyńskich. Widok od strony ogrodu.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1947
Sygnatura: FN-ODZ-84277
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Długa
Numer budynku: 7
Identyfikator: NID_F_14_F.65077
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1947
Sygnatura: FN-ODZ-84277
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Długa
Numer budynku: 7
Identyfikator: NID_F_14_F.65077
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała na karcie, przedstawiająca wedługg opisu: „Mod., Fontanna parkowa, W-wa, Park Kultury (…)”
fotografia czarno-biała na karcie, przedstawiająca wedługg opisu: „Mod., Fontanna parkowa, W-wa, Park Kultury (…)” -
otwórz podstronę Widok z Palacu Kultury w kierunku Pałacu Lubomirskich, przed przesunięciem.
Widok z Palacu Kultury w kierunku Pałacu Lubomirskich, przed przesunięciem.
-
otwórz podstronę zabudowa Śródmieścia. Gimnazjum im. Stefana Batorego. Fragment zabudowy Śródmieścia u zbiegu ul. Myśliwieckiej i Rozbrat z gimnazjum im. Stefana Batorego od strony południowej - wschodniej
zabudowa Śródmieścia. Gimnazjum im. Stefana Batorego. Fragment zabudowy Śródmieścia u zbiegu ul. Myśliwieckiej i Rozbrat z gimnazjum im. Stefana Batorego od strony południowej - wschodniej
-
otwórz podstronę Ratusz dawny pałac Jabłonowskich - zniszczona elewacja. Widok od strony placu Teatralnego. Procesja z okazji Bożego Ciała.
Ratusz dawny pałac Jabłonowskich - zniszczona elewacja. Widok od strony placu Teatralnego. Procesja z okazji Bożego Ciała.
-
otwórz podstronę karta zawierająca reprodukcje akwarelii autorstwa Z. Vogla zamieszczona w Ciołek G., Ogrody polskie, Warszawa 1954, s. 129
karta zawierająca reprodukcje akwarelii autorstwa Z. Vogla zamieszczona w Ciołek G., Ogrody polskie, Warszawa 1954, s. 129
-
otwórz podstronę wyciąg z opisu technicznego projektu wstępnego rekonstrukcji miejscowego ogrodu autorstwa G. Ciołka
wyciąg z opisu technicznego projektu wstępnego rekonstrukcji miejscowego ogrodu autorstwa G. Ciołka
-
otwórz podstronę Wilanów-"kwatera przy figarni - basen fontanny - rysunek roboczy konstrukcji basenu - projekt alternatywny
Wilanów-"kwatera przy figarni - basen fontanny - rysunek roboczy konstrukcji basenu - projekt alternatywny
-
otwórz podstronę 2 karty z czasopisma „Stolica” nr 16/17 – 127/128 z 17-24 kwietnia 1949 r. zawierające tekst autorstwa Witolda Kierzkowskiego; dwie karty
2 karty z czasopisma „Stolica” nr 16/17 – 127/128 z 17-24 kwietnia 1949 r. zawierające tekst autorstwa Witolda Kierzkowskiego; dwie karty
-
otwórz podstronę karta o charakterze brudnopisu z krótką informacją o klasztorze oraz kościele pod wezwaniem Matki Boskiej Loretańskiej
karta o charakterze brudnopisu z krótką informacją o klasztorze oraz kościele pod wezwaniem Matki Boskiej Loretańskiej
-
otwórz podstronę Pałac Kazimierzowskich. Od strony ogrodu. Centralna część tej fasady została silnie zaakcentowana płytkim ryzalitem zwieńczonym wysokim, półkolistym szczytem. Niższa kondygnacja ma formę ciężkiej podstawy z arkadowo otwartym podcieniem lub serią dużych arkad, które wizualnie odciążają przyziemie. Powyżej widać dwie kondygnacje ujęte w prosty, pilastrowy lub lizenowy porządek, z wysokimi, regularnie rozmieszczonymi otworami okiennymi. Dekoracja architektoniczna jest oszczędna, lecz starannie rozmieszczona. Oprócz reliefu w szczycie widoczne są płyciny i ornamentalne panele umieszczone pomiędzy otworami, a także wyraźny gzyms oddzielający kondygnacje. Na fotografii dobrze widoczny jest również stan ruin: brak stropów i stolarki, znaczne ubytki murów oraz odsłonięte wnętrze.
Pałac Kazimierzowskich. Od strony ogrodu. Centralna część tej fasady została silnie zaakcentowana płytkim ryzalitem zwieńczonym wysokim, półkolistym szczytem. Niższa kondygnacja ma formę ciężkiej podstawy z arkadowo otwartym podcieniem lub serią dużych arkad, które wizualnie odciążają przyziemie. Powyżej widać dwie kondygnacje ujęte w prosty, pilastrowy lub lizenowy porządek, z wysokimi, regularnie rozmieszczonymi otworami okiennymi. Dekoracja architektoniczna jest oszczędna, lecz starannie rozmieszczona. Oprócz reliefu w szczycie widoczne są płyciny i ornamentalne panele umieszczone pomiędzy otworami, a także wyraźny gzyms oddzielający kondygnacje. Na fotografii dobrze widoczny jest również stan ruin: brak stropów i stolarki, znaczne ubytki murów oraz odsłonięte wnętrze.
