Na zdjęciu widać Warszawę około 1961 roku, ujętą z góry na skrzyżowaniu Alej Jerozolimskich z Nowym Światem, patrząc w stronę mostu Poniatowskiego. To szeroki, nowoczesny jak na tamten czas węzeł komunikacyjny, z wyraźnie rozdzielonym ruchem samochodowym i tramwajowym. Przez środek biegną tory tramwajowe, po jezdniach poruszają się samochody osobowe, autobusy i tramwaje, a na przejściach dla pieszych widać grupy przechodniów. - Archiwum.Zabytek.pl
Na zdjęciu widać Warszawę około 1961 roku, ujętą z góry na skrzyżowaniu Alej Jerozolimskich z Nowym Światem, patrząc w stronę mostu Poniatowskiego. To szeroki, nowoczesny jak na tamten czas węzeł komunikacyjny, z wyraźnie rozdzielonym ruchem samochodowym i tramwajowym. Przez środek biegną tory tramwajowe, po jezdniach poruszają się samochody osobowe, autobusy i tramwaje, a na przejściach dla pieszych widać grupy przechodniów.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1961
Sygnatura: FN-ODZ-84304
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Aleje Jerozolimskie
notatki ze spotkania z 21 grudnia 1959 r. Zakładu Architektury Polskiej PW na którym G. Ciołek przedstawił swój referat Plan Ujazdowa z 1606 r.; sześć kart
wypis z Zug S., Ogrody w Warszawie i jej okolicach opisane w 1784, Warszawa 1898, s. 16 i 39 dotyczący usytuowania i charakteru miejscowej posesji; dwie karty
Pałac Potockich - brama wjazdowa. Brama składa się z szerokiego, dwuskrzydłowego przejazdu ujętego między dwoma masywnymi filarami, po bokach których znajdują się węższe przejścia dla pieszych. Filar bramy są bogato profilowane, zakończone gzymsami i dekoracyjnymi wazami kamiennymi (typowe barokowe akcenty o funkcji reprezentacyjnej). Ich proporcje są masywne, co podkreśla monumentalny charakter wjazdu. Na filarach widoczne są też detale ornamentalne, w tym woluty i stylizowane liście akantu. Centralnym elementem bramy jest misternie kuty, żelazny wjazd o dekoracji rokokowej – złożonej z ażurowych motywów roślinnych, wici, rocaille’i i monogramów (niegdyś z herbem Potockich „Pilawa”). Ornamentyka jest lekka, finezyjna, a jednocześnie pełna przepychu – stanowi doskonały przykład artystycznego kowalstwa XVIII wieku. Zniszczenia.