Po odbudowie. Pałac Chodkiewiczów, elewacja frontowa. - Archiwum.Zabytek.pl
Po odbudowie. Pałac Chodkiewiczów, elewacja frontowa.
Typ: Fototeka
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1961
Sygnatura: FN-ODZ-84389
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Miodowa
Numer budynku: 14
Identyfikator: NID_F_14_F.65314
Autor: Janusz Bułhak
Rok wykonania: 1961
Sygnatura: FN-ODZ-84389
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Miodowa
Numer budynku: 14
Identyfikator: NID_F_14_F.65314
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę Zamek Królewski-rysunek perspektywiczny i szkicowy rzut nowo projektowanej przybudowy na placu zamkowym
Zamek Królewski-rysunek perspektywiczny i szkicowy rzut nowo projektowanej przybudowy na placu zamkowym -
otwórz podstronę notatki dotyczące miejscowego ogrodu
notatki dotyczące miejscowego ogrodu
-
otwórz podstronę Kościół pw. Wniebowzięcia NMP i Świętego Józefa - fioletowy welonek do komuni z aplikacjami XIX wiek
Kościół pw. Wniebowzięcia NMP i Świętego Józefa - fioletowy welonek do komuni z aplikacjami XIX wiek
-
otwórz podstronę wypis z Archiwum Radziwiłłów (AGAD) nr 9679 dz. 5 Listy Jerzego Antoniego Milmucia, oficjalisty Radziwiłłów (1735-1748) z 17 listopada 1740 r. do hetmana Radziwiłła dotyczący środków na rzecz upiększania miejscowej posesji (tekst z j. łacińskiego); wzmianka o zatrudnieniu przez Radziwiłłów w warszawie i Ołyce budowniczego Krachtusa; odniesienie do Tek Łopacińskiego nr 91/56
wypis z Archiwum Radziwiłłów (AGAD) nr 9679 dz. 5 Listy Jerzego Antoniego Milmucia, oficjalisty Radziwiłłów (1735-1748) z 17 listopada 1740 r. do hetmana Radziwiłła dotyczący środków na rzecz upiększania miejscowej posesji (tekst z j. łacińskiego); wzmianka o zatrudnieniu przez Radziwiłłów w warszawie i Ołyce budowniczego Krachtusa; odniesienie do Tek Łopacińskiego nr 91/56
-
otwórz podstronę Pałac Prymasowski z XVII wieku przebudowany w stylu klasycystycznym pod koniec XVIII wieku (fotografia dwubarwna w formie pocztówki)
Pałac Prymasowski z XVII wieku przebudowany w stylu klasycystycznym pod koniec XVIII wieku (fotografia dwubarwna w formie pocztówki)
-
otwórz podstronę Po lewej stronie widoczny jest wypalony, zrujnowany dom zachowany właściwie tylko jako fasada i fragment ścian bocznych. Ma prosty, prostokątny układ otworów okiennych, ale wnętrza i stropy już nie istnieją. To raczej szkielet dawnej kamienicy lub budynku biurowego niż pełny obiekt. W głębi, na osi ulicy, widać niższą zabudowę o bardziej zwartej bryle, częściowo ocalałą lub prowizorycznie utrzymaną. Za nią wyrasta smukła wieża lub iglica, która stanowi mocny punkt orientacyjny w tle i zamyka perspektywę ulicy. Po prawej stronie stoi najbardziej zachowany budynek w kadrze — kilkukondygnacyjny, narożny gmach o dość masywnej bryle i uproszczonej, klasycyzującej elewacji. Ma wyraźnie zaznaczone kondygnacje, regularny rytm okien i cięższy, urzędowy lub biurowy charakter. Widać, że budynek przetrwał w znacznie lepszym stanie niż otaczająca go zabudowa, choć również nosi ślady uszkodzeń.
Po lewej stronie widoczny jest wypalony, zrujnowany dom zachowany właściwie tylko jako fasada i fragment ścian bocznych. Ma prosty, prostokątny układ otworów okiennych, ale wnętrza i stropy już nie istnieją. To raczej szkielet dawnej kamienicy lub budynku biurowego niż pełny obiekt. W głębi, na osi ulicy, widać niższą zabudowę o bardziej zwartej bryle, częściowo ocalałą lub prowizorycznie utrzymaną. Za nią wyrasta smukła wieża lub iglica, która stanowi mocny punkt orientacyjny w tle i zamyka perspektywę ulicy. Po prawej stronie stoi najbardziej zachowany budynek w kadrze — kilkukondygnacyjny, narożny gmach o dość masywnej bryle i uproszczonej, klasycyzującej elewacji. Ma wyraźnie zaznaczone kondygnacje, regularny rytm okien i cięższy, urzędowy lub biurowy charakter. Widać, że budynek przetrwał w znacznie lepszym stanie niż otaczająca go zabudowa, choć również nosi ślady uszkodzeń.
-
otwórz podstronę Łazienki Królewskie - projekt zieleni wokół pomnika Chopina
Łazienki Królewskie - projekt zieleni wokół pomnika Chopina
-
otwórz podstronę plan sytuacyjny - odrys
plan sytuacyjny - odrys
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała przedstawiająca fragment miejscowego parku oraz widoczną zza krzewów kopułę miejscowego pałacu
fotografia czarno-biała przedstawiająca fragment miejscowego parku oraz widoczną zza krzewów kopułę miejscowego pałacu
-
otwórz podstronę Plac Zamkowy w czasie wojennych zniszczeń. Dominującym obiektem jest duży, narożny pałac lub kamienica pałacowa stojąca w centrum kadru. Budynek zachował główną bryłę i znaczną część elewacji, ale jest ciężko uszkodzony: dach został w dużej mierze zniszczony, wnętrza są wypalone, a w ścianach widać liczne ślady ostrzału i wyrwy. Zachowały się regularne osie okienne, gzymsy i portalowe obramienia, co pokazuje, że była to architektura reprezentacyjna, o klasycyzującym charakterze. Na pierwszym planie rozciąga się pusty, brukowany plac, niemal pozbawiony ruchu. Widać tylko jedną osobę przechodzącą przez otwartą przestrzeń, co mocno podkreśla skalę zniszczenia i pustki. Przy centralnym budynku stoi również latarnia uliczna, zachowana mimo ruin wokół.
Plac Zamkowy w czasie wojennych zniszczeń. Dominującym obiektem jest duży, narożny pałac lub kamienica pałacowa stojąca w centrum kadru. Budynek zachował główną bryłę i znaczną część elewacji, ale jest ciężko uszkodzony: dach został w dużej mierze zniszczony, wnętrza są wypalone, a w ścianach widać liczne ślady ostrzału i wyrwy. Zachowały się regularne osie okienne, gzymsy i portalowe obramienia, co pokazuje, że była to architektura reprezentacyjna, o klasycyzującym charakterze. Na pierwszym planie rozciąga się pusty, brukowany plac, niemal pozbawiony ruchu. Widać tylko jedną osobę przechodzącą przez otwartą przestrzeń, co mocno podkreśla skalę zniszczenia i pustki. Przy centralnym budynku stoi również latarnia uliczna, zachowana mimo ruin wokół.
