Po odbudowie. Kościół św. Aleksandra stojący pośrodku placu. Ma formę klasycystycznej rotundy nakrytej kopułą. Od frontu widoczny jest portyk kolumnowy z trójkątnym frontonem. W prawym dolnym rogu widoczny jest jeden z trzech krzyży, od których plac wziął nazwę. Wokół kościoła widać odbudowaną zabudowę śródmiejską. Po lewej stronie stoi długi, duży gmach o spokojnej, modernizowanej fasadzie z regularnym rytmem okien. Za kościołem i lekko po lewej widać bardziej dekoracyjne kamienice lub domy czynszowe o bogatszych elewacjach, z wyraźnym historyzującym detalem. Po prawej stronie znajduje się wysoka kamienica o dość surowej, jeszcze częściowo uszkodzonej lub uproszczonej fasadzie.
wypis z Łoza S., Słownik architektów i budowniczych Polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, Warszawa 1931, s. 59-61 wzmiankujący przebudowę pałacu przez Antoniego Corracciego w 1823 r.
