odsyłacz do Łoza S., Słownik architektów i budowniczych Polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, Warszawa 1931, s. 246 wzmiankujący Bolesława Orłowskiego zaangażowanego przy pracy nad miejscowym ogrodem
Pałac Branickich - po odbudowie. Dwa długie boczne skrzydła obejmują szeroki, otwarty dziedziniec, a w osi znajduje się główny korpus pałacu z reprezentacyjnym wejściem. Akcentem środkowej części elewacji jest portyk kolumnowy. Kilka wysokich kolumn podtrzymuje belkowanie i niewielki ryzalit, nad którym umieszczono dekoracyjne zwieńczenie rzeźbiarskie z kartuszem i figurami. Elewacja pałacu ma charakter późnobarokowy i klasycyzujący zarazem. Fasada jest uporządkowana, podzielona regularnym rytmem wysokich okien. Między oknami i pod nimi widać płyciny oraz dekoracyjne obramienia.
