Muzeum Narodowe - zbiory - pas lity jednostronny - Nieśwież lub Słuck /Jan Madżarski 1767 - 1780 rok/ - głowa i wciąża /fragment/ - awers - Archiwum.Zabytek.pl
Muzeum Narodowe - zbiory - pas lity jednostronny - Nieśwież lub Słuck /Jan Madżarski 1767 - 1780 rok/ - głowa i wciąża /fragment/ - awers
Typ: Fototeka
Autor: Marek Żak
Rok wykonania: 1989
Sygnatura: FN-ODZ-88034
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Aleje Jerozolimskie
Numer budynku: 3
Identyfikator: NID_F_14_F.66139
Autor: Marek Żak
Rok wykonania: 1989
Sygnatura: FN-ODZ-88034
Województwo: mazowieckie
Powiat: Warszawa
Gmina: Warszawa
Miejscowość: Warszawa
Ulica: Aleje Jerozolimskie
Numer budynku: 3
Identyfikator: NID_F_14_F.66139
Drukuj
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
-
otwórz podstronę fotografia czarno-biała przedstawiająca prace konserwatorskie prowadzone przy ogrodach od wschodniej strony pałacu
fotografia czarno-biała przedstawiająca prace konserwatorskie prowadzone przy ogrodach od wschodniej strony pałacu -
otwórz podstronę Ujazdów-szkic planu sytuacyjnego - Tirregaille 1762
Ujazdów-szkic planu sytuacyjnego - Tirregaille 1762
-
otwórz podstronę Pałac Kazimierzowskich. Od strony ogrodu. Centralna część tej fasady została silnie zaakcentowana płytkim ryzalitem zwieńczonym wysokim, półkolistym szczytem. Niższa kondygnacja ma formę ciężkiej podstawy z arkadowo otwartym podcieniem lub serią dużych arkad, które wizualnie odciążają przyziemie. Powyżej widać dwie kondygnacje ujęte w prosty, pilastrowy lub lizenowy porządek, z wysokimi, regularnie rozmieszczonymi otworami okiennymi. Dekoracja architektoniczna jest oszczędna, lecz starannie rozmieszczona. Oprócz reliefu w szczycie widoczne są płyciny i ornamentalne panele umieszczone pomiędzy otworami, a także wyraźny gzyms oddzielający kondygnacje. Na fotografii dobrze widoczny jest również stan ruin: brak stropów i stolarki, znaczne ubytki murów oraz odsłonięte wnętrze.
Pałac Kazimierzowskich. Od strony ogrodu. Centralna część tej fasady została silnie zaakcentowana płytkim ryzalitem zwieńczonym wysokim, półkolistym szczytem. Niższa kondygnacja ma formę ciężkiej podstawy z arkadowo otwartym podcieniem lub serią dużych arkad, które wizualnie odciążają przyziemie. Powyżej widać dwie kondygnacje ujęte w prosty, pilastrowy lub lizenowy porządek, z wysokimi, regularnie rozmieszczonymi otworami okiennymi. Dekoracja architektoniczna jest oszczędna, lecz starannie rozmieszczona. Oprócz reliefu w szczycie widoczne są płyciny i ornamentalne panele umieszczone pomiędzy otworami, a także wyraźny gzyms oddzielający kondygnacje. Na fotografii dobrze widoczny jest również stan ruin: brak stropów i stolarki, znaczne ubytki murów oraz odsłonięte wnętrze.
-
otwórz podstronę wypis z Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego t. II, s. 859 dotycząca miejscowej willi i parku
wypis z Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego t. II, s. 859 dotycząca miejscowej willi i parku
-
otwórz podstronę Wilanów-opracowana konstrukcja zespołu pałacowego, w powiązaniu z ogrodem z XVIII w.
Wilanów-opracowana konstrukcja zespołu pałacowego, w powiązaniu z ogrodem z XVIII w.
-
otwórz podstronę Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Skrzydło boczne pałacu w stanie ruiny, ujęte bliżej i bardziej frontalnie. Najważniejszym elementem jest monumentalna kolumnada jońska: wysoki rytm gładkich kolumn o jońskich kapitelach dźwiga ciężkie belkowanie i szeroki gzyms. To właśnie ten porządek kolumnowy nadaje budowli reprezentacyjny, państwowy charakter.
Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Skrzydło boczne pałacu w stanie ruiny, ujęte bliżej i bardziej frontalnie. Najważniejszym elementem jest monumentalna kolumnada jońska: wysoki rytm gładkich kolumn o jońskich kapitelach dźwiga ciężkie belkowanie i szeroki gzyms. To właśnie ten porządek kolumnowy nadaje budowli reprezentacyjny, państwowy charakter.
-
otwórz podstronę konspekt rozdziału przygotowywanego przez Gerarda Ciołka do "Teki konserwatorskiej" z dnia 15 listopada 1963 r. dot. ochrony i konserwacji zabytkowych ogrodów i parków
konspekt rozdziału przygotowywanego przez Gerarda Ciołka do "Teki konserwatorskiej" z dnia 15 listopada 1963 r. dot. ochrony i konserwacji zabytkowych ogrodów i parków
-
otwórz podstronę Budynek sąsiadujący z kościołem św. Kazimierza. Dwukondygnacyjny dom o długiej, skromnej elewacji, nakryty wysokim dachem z lukarnami. Mimo zniszczeń zachowały się czytelne cechy dawnej, dość reprezentacyjnej architektury: środkowa część fasady została zaakcentowana trójkątnym szczytem, a wejście ujęte jest ozdobnym, barokizującym portalem z dekoracją stiukową lub kamienną. Nad niektórymi oknami widoczne są profilowane obramienia i drobny detal ornamentalny.
Budynek sąsiadujący z kościołem św. Kazimierza. Dwukondygnacyjny dom o długiej, skromnej elewacji, nakryty wysokim dachem z lukarnami. Mimo zniszczeń zachowały się czytelne cechy dawnej, dość reprezentacyjnej architektury: środkowa część fasady została zaakcentowana trójkątnym szczytem, a wejście ujęte jest ozdobnym, barokizującym portalem z dekoracją stiukową lub kamienną. Nad niektórymi oknami widoczne są profilowane obramienia i drobny detal ornamentalny.
-
otwórz podstronę Zniszczony kościół św. Aleksandra. Fragment ruin. Widoczne zniszczona wieża.
Zniszczony kościół św. Aleksandra. Fragment ruin. Widoczne zniszczona wieża.
-
otwórz podstronę pałac Krasińskich - elewacja, okno na III piętro, okno
pałac Krasińskich - elewacja, okno na III piętro, okno
