Łazienki Królewskie. Pałac na wodzie - jeden z projektów przebudowy z 1784 (elewacja pn.)
Reprodukcja z W. Tatarkiewicz "Pięć studiów o Łazienkach St. Augusta" 1925.
fotografia czarno-biała reprodukcji ryciny na podstawie miedziorytu Freya zamieszczona w „Stolica” nr 29 (343) z 18 lipca 1954 r., a ukazująca pałacyk mokotowski
Politechnika Warszawska. Fasada została skomponowana symetrycznie, z mocno zaakcentowaną osią środkową. Centralna partia ma wielki porządek kolumnowy: wysokie kolumny ujmują trzy duże, półkoliście zamknięte okna. Boczne partie fasady są zaokrąglone i miękko domykają kompozycję, dzięki czemu gmach nie wydaje się sztywny, lecz bardziej dynamiczny i przestrzenny. W tych fragmentach także widać bogaty rytm okien, pilastrów i półkolumn oraz starannie rozłożone gzymsy. Dekoracja rzeźbiarska została przywrócona: nad środkową częścią elewacji stoją figury wieńczące budynek, a poniżej widoczne są kartusze, ornamenty i płyciny z datą „1899”, które wzmacniają ceremonialny charakter całości. Napis „POLITECHNIKA” w zwieńczeniu jednoznacznie podkreśla rangę i tożsamość gmachu.
