Muzeum Narodowe - zbiory - pas jedwabny jednostronny - Moskwa /Iwan Kołokolnikov XVIII wiek/ - głowa i wciąża /fragment/ - sygnatura - Archiwum.Zabytek.pl
Pałac Branickich - po odbudowie. Dwa długie boczne skrzydła obejmują szeroki, otwarty dziedziniec, a w osi znajduje się główny korpus pałacu z reprezentacyjnym wejściem. Akcentem środkowej części elewacji jest portyk kolumnowy. Kilka wysokich kolumn podtrzymuje belkowanie i niewielki ryzalit, nad którym umieszczono dekoracyjne zwieńczenie rzeźbiarskie z kartuszem i figurami. Elewacja pałacu ma charakter późnobarokowy i klasycyzujący zarazem. Fasada jest uporządkowana, podzielona regularnym rytmem wysokich okien. Między oknami i pod nimi widać płyciny oraz dekoracyjne obramienia.
odsyłacz do Gloger Zygmunt, Encyklopedia Staropolska, Warszawa 1902 wzmiankujący fundacyjną działalność księcia Ziemowita Mazowieckiego; Podręczna Encyklopedia Kościelna, red. ks. Zygmunt Chełmicki, tom I-XLIV, Warszawa, 1904-1916 dotyczący fundacji Ziemowita Trojdenowicza i jego żony Eufemii kościoła św. Marcina w 1356 roku
Wilanów-fragment elewacji pałacu od strony tarasów parkowych. Przerys z fotografii F. Myszkowskiego, Stolica, VIII, 1953, nr 18 s. 8. Napisy: na odwrocie; Fot. F. Myszkowski; Stolica 1953 18/280/ s. 8
