Kościół św. Anny. Wnętrze. Przestrzeń jest wysoka, smukła i wyraźnie wertykalna, ukształtowana przez ostrołukowe arkady oraz sklepienia krzyżowo-żebrowe, których rytm prowadzi wzrok ku prezbiterium. Żebra sklepienne tworzą dekoracyjny, a zarazem konstrukcyjny układ, podkreślający dynamikę wnętrza. Ściany artykułowane są przy pomocy lizen i filarów, pomiędzy którymi rozmieszczono liczne ołtarze boczne, rzeźby świętych oraz ornamentalne detale snycerskie. Wystrój ma charakter bogaty i ornamentalny – widoczne są złocenia, rzeźbione retabula, figury aniołów oraz rozbudowana ambona o dekoracyjnym baldachimie. Centralną dominantę stanowi ołtarz główny w prezbiterium, ujęty kolumnami i zwieńczony dynamiczną kompozycją rzeźbiarską, co nadaje przestrzeni teatralny, barokowy wyraz. Wysokie, ostrołukowe okna doświetlają wnętrze miękkim światłem, które podkreśla plastyczność detalu i głębię przestrzeni.
zabudowa przyrynkowa z ratuszem /XIX, wieża XIV, XVI wieku/ Widok ogólny zabudowy przyrynkowej z kościołem parafialnym od strony południowej - zachodniej
