zaproszenie z 22 listopada 1963 r. dla G. Ciołka ze strony S. Lorentza, przewodniczącego Komisji Opiniodawczej do wzięcia udziału w posiedzeniu tego gremium
Kościół Przemienienia Pańskiego. Odbudowa. Centralna część fasady akcentuje wysoki otwór okienny o zamknięciu łukowym, umieszczony ponad głównym wejściem. Portal wejściowy jest prosty, ale wyraźnie osadzony w osi kompozycji. Bryła kościoła jest wydłużona i salowa, z prostym korpusem nawowym rozciągającym się za fasadą. Po bokach widoczne są niższe aneksy lub kaplice, również opracowane w uproszczonych formach klasycyzujących, z własnymi małymi naczółkami. Elewacje boczne są znacznie spokojniejsze od frontu.
Ryc. nr 6. Pałac Łazienkowski w 1776 rok. Przekrój przez środek pałacu po linii równoległej z fasadą. Wnętrze rotundy. Gwasz J. C. Kamsetzera.
Reprodukcja z W. Tatarkiewicz "Pięć studiów w Łazienkach Stanisława Augusta" z 1925 roku.
